Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ramy nieba

anna_rebajn
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

anna_rebajn

anna_rebajn

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie usypiaj mój syneczku szkoda łez
do poduszek w drobnych dłoniach je przytulać
spójrz jak księżyc się uśmiechnąć bardzo chce
chociaż czoło jeszcze marszczy w ciemnych chmurach

jeszcze wspomniesz te warkocze uplecione
z słów co nocą się wkradają tak uparcie
w sploty ciszy co złączyła nas jak dłonie
wykręcając aż do bólu wszystkie palce

nie usypiaj kiedy noc ci jest straszniejsza
niż ocean hardym wiatrem potargany
a pokażę Ci syneczku obraz nieba
wciąż na nowo bladym słońcem malowany

i nad brzegiem stanę z tobą wszystkich światów
które łączą się na chwilę w jeden ranek
jak ziarenka wewnątrz żywej piąstki maku
chwilę później tak swobodnie rozsypanej

nic się nie bój a twój portret przygotuję
z pędzlem życia który ciężki jest od farby
byś spokojnie później zmieniał w nim kontury
oprawiając tylko w nieba jasne ramy

jeszcze chwilę tu postoję jeszcze moment
w cieniu myśli uspokoję tylko oddech
i odejdę zostawiając wszystko tobie
tak daleko jak potrafię i jak mogę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • leo
      dzisiaj

      Przez leo · Opublikowano

      spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • yfgfd123
      Paweł

      Przez yfgfd123 · Opublikowano

      pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...