Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Truskawka
na polu arbuzów:
skrytobójczymi - kochanica
zamaszystych palców zbieraczy.
ich
bicepsy otaczają zielone kule,
spijają miąższ rozbitków,
za czymś oscylują
czarne przeszywające strzały kobiety z piersiami na wierzchu ksywki oraz pstre zawołania
wypisz wymaluj i znasz człowieka –

ci nie szukają w mniejszych rozmiarach,
najmniejsza owocem po nocy
przychodzi sama:
truskawka.
na polu arbuzów.
w opalone torsy fizycznej pracy
zadowalana grubą skórą przymusu.

ogolonym głowom
przydarzają się czerwone skórki truskawki.
na polu arbuzów.
żadna nie odmawia
nie musi. oponować.
krzak winy wypuszcza
kwiatem skruchy od nowa

Opublikowano

można by to ładniej opisać, mówię to jako zwykły czytelnik
nie od razu wiersz do mnie trafił

nie podobają mi się takie słowa jak "oscylują", brak mi tu twojej fantazji
w pisaniu a słowa nie brzmią; muszą brzmieć ;)

temat fajny; początek ciekawy

pozdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Może dlatego, że się rozjechałem z pierwotnym zamysłem:
truskawka miała symbolizować wyjątkowość, która pozostaje nie zauważona - to raczej w odniesieniu do jednej kumpeli się napisało, więc nie dziwię się że nie czytelne.
Zawsze po drodze się jakiś spacerniak wplącze ;p
pozdrawiam i dzięki Jimmy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


powiem szczerze, brałam to na trzy razy, pod wrażeniem jestem, bo wróciłam i
powiem tylko; działaj dalej, novum i ciekawie prowokuje - nie ważna wielkość owocu,
oby jagoda słodka i dojrzała;)

pzdr; sdcznie ) zw - sze a.m :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


powiem szczerze, brałam to na trzy razy, pod wrażeniem jestem, bo wróciłam i
powiem tylko; działaj dalej, novum i ciekawie prowokuje - nie ważna wielkość owocu,
oby jagoda słodka i dojrzała;)

pzdr; sdcznie ) zw - sze a.m :)
Dziękuję za dobre słowo, już myślałem, żeby to to do kosza... ;)
pozdrawiam Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...