Stary, a nadal idzie do przodu

[julia tw.]

Jasność oślepia,
stary pustelnik podchodzi.

Nagle widzę przeszłość
przez te szare, żywe oczy,
które nie boją się śmierci,
ani miłości.
Jednak cienkie włosy
ukazują prawdę,
nieścinane od wieków,
a pomarszczone stopy stąpają
lekko po miękkim piasku
przesypującym się z sekundy
na sekundę.

Pustelnik odchodzi, a z nim
ciąg następnych lat.

[Echnaton]

dopracować! :)


pozdrawiam

[Krzysztof Adam Meler]

Moim skromnym zdaniem, kompozycja jest aż nadto zamknięta.
Rozumiem, że paradoksalnie jest to udany zabieg, bo chwili objętość ukazuje oraz znaczenie tego, co się w jej trakcie wydarzyć raczyło, ale pozostaję uparcie przy wybrzeżu poglądowym głoszącym: cenne w poezji bardzo jest nieznane.
Niestety ale tym razem odnoszę wrażenie, że wszystko widać jak na dłoni.
Oczywiście sprytna i zbyt złożona dla mnie zasadność może to uzasadniać... Jest tak?


Pozdrawiam, K. M.

[julia tw.]

Prawdę mówiąc ja mam natchnienia:). Moja ręka sama piszę, a potem oglądam dzieło i zastanawiam się jak to ze mnie wyszło

[Panna Jekyll]

śliczne. Czuję doskonale to natchnienie w tym wierszu:)