pisanie na potrzebę chwili, Ars PoeticA

[wianeka]

piszę bo muszę
by przeżyć jeszcze jeden wers
jedną strofę

Nie wybawisz mnie
dlatego nie proszę-
-wybacz bo przegrałem


postanowiłem nigdy już nie pisać
Nie pokazać swego serca-
zabić go na wolnym ogniu
by dłużej patrzeć jak zdycha

Piszę by żyć pisaniem
nic poza
tylko dzienna porcja:
Rzeczywistość
Ja
Pragnienie

Nie proszę o zrozumienie
przyjmij to jako założenie chwili

[drewniane palce]

gdyby zrobić coś z drugą strofą oraz 'sercem' i 'zdychaniem' byłoby bardzo przyzwoicie.


ciekawe. jakieś takie nowe.


pozdrawiam

[Mr.Suicide]

całkiem ciekawie. jednakowoż po kolejnym czytaniu można dojść do wniosku, że zachodzą pewne sprzeczności, które zaraz przytoczę : 'piszę bo muszę' → 'postanowiłem nigdy już nie pisać' → 'Piszę by żyć pisaniem'. zastanawiające, nieprawdaż ? jeżeli jednak jest to zabieg celowo, można by wonczas stwierdzić, iż peel, jego sytuacja życiowa zmienia się jak w kalejdoskopie, stąd te wahania przy podejmowaniu decyzji. być może peel jest uzależniony od poezji, nie jest w stanie jej wypędzić ze 'swego serca'. frapujący jest także adresat. któż to jest ? druga strofa przekonuje do myślenia, iż może to być poezja. pointa także niewiele wyjaśnia w tej sprawie. peel oświadcza jedynie, że jego postępowanie było sprowokowane przez chwilę.

jakkolwiek mam mieszane uczucia. z jednej strony utwór wydaje się być znośnym, wręcz ciekawym, z drugiej natomiast podchodzi pod obszerny zbiór o nazwie 'gniot'. intryguje mnie opinia pozostałości orgowej.

pozdrawiam.

[wianeka]

oczywiście, że są sprzeczności, bo takie jest zamierzenie wiersza. pointa jest wyraźna, gdy spojrzy się na nią z punktu widzenia matematyka. dziękuję za komentarze