kto to: martwy czy bezsilny?

[adolf]

Piszcie szczerze: dobre to, w miare, do dopraowania, czy kupa/kosz
śmiało ;-)


Bez blasku nadziei w mieczu odbitej,
bez boju nawet, bez wielkiej wyprawy
Nie krwią zaprawion, bez zbroi przebitej,
nieciekawym ciosem po prostu nie-pokonany.

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Nuda, królowa nauk i wszelakich głupców,
natury egzystencji, zwykłego pełzania,
Królowie bez koron, mężczyżni bez bojów,
jakże bez-celu, tak trwać aż...aż do umierania.... (może ciekawiej?)

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Rośliny, ludzie i zwierzęta - śpią w przetrwaniu,
walczą o popiół, jest go wszak tak wiele,
Mdławe pomysły, czymże doprawić do smaku.
miłością? - przyjaźnią? braterstwem? - " ja nie wiem..."

Pytam się więc kto to: martwy czy bezsilny?

Tysiące godzin jak jedna minuta? - to względność
bezwględność jest szara, ot kosmos trwający....
Może i bez blasku..a po co blask - niesmiertelności-
- to się ma i traci, w sekundzie, całość - to byt konajacy (jakże długo kona...)

Pytam się wieć kto to: martwy czy bezsilny?

[Judyt]

Autor sam się pokonał w utworze
zaznaczając pokonany,
a poza tytm znów nadzieja
z długim jot, coś tam pomaglować
i wyjdzie
pozdrawiam ciepło

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bład już poprawiony ;-)
jeszcze posiedzę na tym wierszem

pozdr.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję... ;-)

tak się zastanawiałem tylko czy to głupów tam pasuje ...

pozdr.