Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

brakuje mi spotkania z moją wirtualnie
prywatną Południcą, bym mógł umrzeć jeszcze
przed nocą. i przez dziesięć godzin – albo więcej –
tańczyć z nią, bujać się sennie, panowie szlachta.

niech nie łapie mnie za ucho piskliwą dłonią
dźwięku budzik telefonu komórkowego.
jakby wysyłał polifoniczny telegram:

IDŹ DO PRACY!

STOP!

na moje myśli, zbyt pogańsko-destrukcyjne,
nad dachem supermarketu, niczym promocja,
pojawia się chmura tak deszczem nabrzmiała jak
członek klubu osiedlowego w trakcie

erekcji. i niech tylko Jezus – w wiklinowej
koronie cierniowej – nie patrzy przez Judasza
zza balonowych obłoków piorunującym
wzrokiem Zeusa – skierowanym w moją stronę:

STOP!

KRZYŻUJESZ MI PLANY!

ale nad cumulonimbusami chyba jest
już tylko stalowe niebo próżni, więc wracam,
wracam
do Ciebie po niezbyt długiej rozłące

z wypchaną zakupami torbą. kiedy wreszcie
pochowam wszystko po lodówkach, szafkach, półkach…
kiedy usta ku twym ustom chylę, słyszę, że
mówisz, choć nie rozchylasz czerwieniejących warg:

WEJDŹ WE MNIE!

PROSZĘ!

Opublikowano
kiedy pochowam wszystko po szafkach lodówkach półkach



brakuje mi spotkań
z wirtualnie prywatną Południcą
bym mógł umrzeć jeszcze przed nocą
dziesięć godzin – albo więcej –
tańczyć z nią sennie

piskliwą dłonią łapie za ucho
polifoniczny bat
budzika komórkowego


nad dachami supermarketu
niczym promocja pojawia się chmura

tylko Jezus – w wiklinowej
koronie cierniowej – nie patrzy
przez błękitnego Judasza


nad cumulonimbusami jest
już tylko stalowe niebo próżni
wracam więc do Ciebie
po niezbyt długiej rozłące
z torbą wypchaną zakupami

kiedy pochowam wszystko po
szafkach lodówkach półkach
usta ku tobie uchylę




Wybacz jeśli nieco zmieniłam sens twojego tekstu, ale erekcja, Jezus i Zeus w jednym, jakoś do mnie nie przemówiły, nie mówiąc już o tej mało atrakcyjnej erotyce w puencie.

Pozdrawiam
Aneta

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...