Kobieta

[Antoni Abcellak]

przy kołobrzeskiej latarni
zatrzymały mnie usta piękne
i czerwone jak wieczorne
słońce na tle spokojnego morza

zobaczyłem i usłyszałem
chmurę delikatnych perfum
słonomorskich szumiących
i poszedłem za nią daleko

nadmorską promenadą
goniłem kobietę lecz
markotność jej pozorna
zaskoczyła mnie aż nadto

szła powoli rozglądając się pod
pokrywą opalonego uśmiechu
który rozsyłała idąc ulicą
lecz o czymś innym myślała

pod prąd wszelkim spojrzeniom
zatrzymanym na chwilę przez
rejestrujące kamery turystów
przejechała a ja za nią pobiegłem

wsiadła na prom do Bornholmu
a potem znikała coraz dalej i dalej
odwrócona z wytatuowanym
trzecim okiem z tyłu na szyi

długo mi się tyłem przyglądała