Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

co chwilę ktoś szura
tupie
skacze

na dodatek
nad moją ławką
długi kabel
głaszcze mnie

po głowie

- moje wewnętrzne
niepospolite ruszenie

na gałązkę meliczną

jak można

osiągnąć połączenie

przy braku koncentracji

co chwilę ktoś szura
tupie
skacze

14 I 08r. /15:39, UMCS - wydział matematyki
i fizyki/

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i tak mi pomogłaś, nie narzekaj ;) miło, że ponownie mnie odwiedziłaś. co prawda w ciele szachrajki, ale skoro jesteś, to znaczy, że pomiędzy Inką
a szachrajką istnieje połączenie. być może nawet to te same postacie, aczkolwiek na skutek niewyjaśnionych przyczyn Inka przeobraża się w szachrajkę. dobrze, że szachrajka jest świadoma tego, co poczynała Inka :)

dziękuję, bo pod wpływem Twoich uwag dokonałem drobnych korekt /wiersz przybrał formę ostateczną/. mnie także się wydaje, że podobnie percepujemy ;)

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


domniemywam, że wręcz nierozerwalne ;)

nieeeeeeeee

to bardzo proste - kiedy blondINka zaczyna się zbytnio szarogęsić, INka woła na pomoc szachrajkę ;), a ta robi z nią na chwilę porządek (oj nie przepadają za sobą ;)

no nie byłabym taka pewna ;)

hej, :)))
Opublikowano

dzięki za wyjaśnienia. to bardzo ważne wiedzieć, z kim ma się do czynienia ;) mam w takim razie nadzieję, że szachrajka przyniesie jak najwięcej spokoju blondInce i Ince. oby każda taka pomoc przynosiła same pozytywne rezultaty. będę trzymać mocno kciuki :)

pozdrawiam.

Opublikowano

miło czytać takie słowa.

pomimo diametralnego spadku samopoczucia w ostatnich dniach,
udało mi się wykrzesać uśmiech :) cieszę się, że Ci się spodobało.

jak tylko znajdę trochę więcej czasu, to z pewnością postaram się
do Ciebie zajrzeć na dłuższą chwilkę

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      
    • @hollow man to jaka zatem jest prawda?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jak ja widzę, czy jak widzi mnie świat...? Dobre pytanie...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...