Nie wiem

[Przemysław Mańka]

Nie wiem jaki masz kolor łez
Tych co przynoszą noc
Roztopów zabierających mnie w głębinę
Budzącą krew w żyłach przyspieszając myśli

W popłochu rzeczywistości
Pocałowanej przez usta zegara
Stojącego zawsze za mną
Co przypomina że wrócisz a ja umrę w tobie

Dziś o poranku w świetlistej ulicy
Szedłem złotym dywanem wspomnień
Na oślep przed siebie w całym blasku serca
Odkrywając że nie dasz mi szarości

Idąc chodnikiem czarnym z pieców
Pełnych sadzi spalonej zimy
Wpadł mi liść w dłonie za pleców
Zabrałem go bo to ty byłaś co dajesz mi siłę

Nie odkryjemy się na nowo wśród ciepłych roztopów
Gdzie szaleją neurony przez zapach powietrza
Każąc zapomnieć zamazać wspomnienia
Te kiedy płaczesz duszą jak ja przy kawie

Więc kiedy stanę się pusta materia życia
Wybacz mi proszę że dałem ci wspomnienia
Przy wiośnie przy lecie gorącego tchnienia
Bycia z tobą - wtulenia się w twoje ramiona

[Taumantis Regna]

wymęczone te metafory okrutnie ;/ niby o czymś, ale o niczym.
Pozdrawiam

[M._Krzywak]

Musi pan się zdecydować - jeżeli to zoned, to pierwsza klasa, jeżeli to ma być po prostu wiersz, to jest to po prostu dno.

[Przemysław Mańka]

Jak pan to widzi jak to podzielić? bo ja nie wiem co to jest zoned:)