Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chciałabym móc wtulić się
w Twoją marynarkę.
zatopić się, zagłaskać, zatracić
aż po sam rękaw oberwany!
Po sam guzik
co na przestrzał patrząc dziurkami
z mrokiem zniósł walkę.

Chciałabym móc wtulić się
w Twoją marynarkę.
zapłakać gorzko, zasmucić
...tak do końca
w tym beznamiętnym materiale.
Muszę Ci się przyznać - nie jestem taka dzielna.
Na te troski, łzy powszednie
nam trzeba nową miarkę.

Chciałabym móc wtulić się
w Twoją marynarkę,
bezgranicznie upajać zapachem,
który tak zachłannie przywłaszczyła.
A gdy tylko nikt nie patrzy
muskam ustami kołnierz,
mankietów rąbki pieszcząc półżartem.

...i wtulam się już cała
w Twoją marynarkę...

Opublikowano

wloczykij - bardzo dziękuję za tak pozytywny odbiór! pozdrawiam;)

Stanisław Kamykowski - "gdyby tak po skracać, przeredagować kilka zwrotów" hmm... a może jakieś sugestie? cieszę się z tak szczerej opinii, pozdrawiam;)

Opublikowano

Tytuł - nieee. Jakbyś zastosowała jakiś zaskakujący koncept, który by uczynił go przewrotnym - ok, lecz tutaj to wstęp do przewidywalnej całości.


chciałabym móc wtulić się
w twoją marynarkę
zagłaskać zatracić
w oberwanej po sam rękaw
co na przestrzał patrzy dziurkami

w tym materiale muszę przyznać -
nie jestem taka dzielna
trzeba mi tej miary

która tak zachłannie przywłaszczyła
gdy nikt nie patrzy muska kołnierzem
mankietów rąbki

pieszcząc półżartem

Te smutki, troski, do wywalenia i już. Wyszło mi coś takiego.

Pancuś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski dziękuję     
    • @Migrena   Być może dlatego, że Vincent van Gogh kojarzy Ci się z archetypem malarza, zastępując w twojej wyobraźni signifié przypisane do signifiant „malarz”.   Nie przepadasz za jego twórczością, ale ukonstytuował się on w Twojej głowie jako synonim artysty.   Dlaczego? Ponieważ jest ikoną kultury masowej, a dodatkowo – poprzez nasycenie barw, trójwymiarowość (grube nakładanie farb) i oryginalność – jest niezwykle wizualny.   Jego warsztat malarski nie był akademicki, do tego stopnia, że ludzie ulegają złudzeniu, iż byliby w stanie sami namalować „Słoneczniki”.   Nie przepadasz za nim ze względu na (pozorne?) braki warsztatowe i właśnie tę iluzję łatwości.   Pojawia się jako pierwszy pod etykietą „malarz”, ponieważ jest głęboko zakorzeniony w popkulturze i operuje silnym obrazem.   Swój pośmiertny sukces Vincent zawdzięcza kulturze masowej – bez niej, braki warsztatowe (?) przesłoniłyby wizualność i oryginalną ekspresję tej sztuki.
    • I choć ulice wąskie straszą czasem jadem,   choć wśród zgorszenia żądzy wodospadem rozdziela się brud, szaleństwo ulicy,   wokoło nędznicy i rozpustnicy i ludzie dzicy, choć z okna ktoś krzyczy, w piwnicy ktoś ryczy, zza rogu ktoś syczy, ktoś tobie źle życzy,   znikają sceptycy i szerzy się mistycyzm i choć przecznicę od tej przecznicy dzielą kierownicy, łóżko ladacznicy, skupy alkoholu i maratończycy,   tu dzieje się wszystko, to tylko się liczy.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • do dziś nie potrafi pogodzić się z tym ani tego zrozumieć czemu tylko dlatego ze jeden raz nieświadomie się pomylił to piękno o którym marzył zamieniło się w jedno wielki gówno którego śmierdzący zapach ciągle za nim podąża a przecież otaczają go tacy którzy ciągle popełniają błędy albo się mylą - a mimo to ich marzenia się spełniają i pachną jak perfumy
    • leki z bożej apteki- żegnam Panią samotność- - kiedy się rozpuszczą. po coś nie siedzę przy biurku po coś nie stoję przy maszynie po coś nie pcham wózka                    ... rozglądam się wkoło kwiaty, kiście winogron, słońce w środku              suszone śliwki cisza, ta cisza przerywana śpiewem rozglądam się i rozgaszczam w krótkiej chwili kiedy ludzie o niedorzecznie wielkich sercach dźwigają też moje jestestwo. Obiecam im jutro, że zerwę z toksycznymi osobami i złymi nawykami; będę zasypiać o 22 i kłaść się o 19           pisać wiersze                     o mięcie, rozmarynie i melisie                    ...      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...