Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie mów że będzie tylko dobrze
tak się ułoży na szczęście wszystko
do reklamówki zapakuję
na przyszłość nie mów
że będzie lepiej

to co masz w ręku spróbuj
tego nikt ci nie odbierze
wyłuskaj bez współczucia
wnętrze o zawartości pół względnej
a pół bez

większa jest ta druga połowa ale
nie dużo bardziej otoczona
rozłożona i zmiażdżona
taka jej rola inna niż twoja
fizjologicznie


spróbować nie szkoda
w przeciwieństwie ukryty bądź
jak w czekoladzie karmel
i tylko nie powtarzaj mnie sobie
ślinką

nie przyjmuję kontroli zazdrości
lubić nie mogę gdy na wyrost
i dopowiada to co chcesz
widzisz nie daj się temu
podejść

bądź (jak jesteś dla mnie)
i w sobie

Opublikowano

No cóż koleżanko,
wyczuwa się w tekście tęsknotę za myślą pogłębioną, jakieś skrawki przemyśleń sugerujących, ale to jeszcze nie mowa - na razie tylko pretensja - i po cholerę, pytam, tyle słów? żeby sens schować??

banalne obrazy, które usiłują coś powiedzieć
do poprawy
albo do lekarza;)

ole!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie lubię robić skrótów w swoich wierszach, piszę tak by przekazać ogólny kontekst tworzący się w mojej myśli, jakąś historię. To do czytelnika Kasiu mogłoby ewentualnie należeć wskazanie który wątek jego zdaniem jest zbędny, dziękuję za uwagi, i czekam na następne jeżeli będziesz je miała, pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki, zgrywa jakoś mi tam pasowała, ale masz rację że trochę brzęczy, postaram się coś z tym zrobić, dziękuję stokrotkom za wizytę, pozdrawiam, oczywiście pozytywnie

Ps obyśmy zawsze wiedzieli w którym kierunku zmierzamy i po co , mieli pewność że to dobra droga, i że więcej wynika z niej dobrego niż gorszego, i żeby nikogo nie ranić, kiedy się tego nie tylko nie chce ale nawet nie potrafi przewidzieć, pomimo używania wyobraźni i wszelkiej ostrożności.
;)))))))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...