Obcy

[Fagot]

W głupocie czuje się obcy,
choć pragnę tej naiwności
przesyconej wiarą w zielone pojęcia
i listki nadziei
po, które ochoczo wyciągam
dziecięce dłonie
wewnątrz szklanego domu.

Tymczasem,
gdzieś na peronach zdarzeń
między, którymi wiodą tory zapomnienia
uczę się cierpliwości,
tak bardzo potrzebnej
na jesienne czasy.

[Pan poeta 2]

dzisiaj prmiera, wolę film s-f.pozdr

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napiszę raz jeszcze, że w głupocie czuje się obcy

[Pan poeta 2]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napiszę raz jeszcze, że w głupocie czuje się obcy

"napiszę jeszcze raz, że w głupocie jestem obcy" - być może, to coś da.

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety tobie to nie pomoże…

[Pan poeta 2]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety tobie to nie pomoże…


bo też nie musi...

[Wstrentny]

co powiesz na zmianę pierwszego wersu na:
"W głupocie czają się obcy"
i od tego poprowadzenie wiersza?
zresztą, już to jest świetną sentencją i daje do myślenia

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak i na tym warto by zakończyć tą jakże pasjonującą polemikę

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozwolisz, że nie skorzystam z tej „wielce interesującej” propozycji

[Pan poeta 2]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak i na tym warto by zakończyć tą jakże pasjonującą polemikę

dziękuję i pozdrawiam > Jesus christs!

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozwolisz, że nie skorzystam z tej „wielce interesującej” propozycji
to ja skorzystam. w końcu to zupelnie o czymś innym.

[Krzysztof]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a może tak pozbyć się znaków przystankowych i dużych liter, nie będzie robiło wrażenia, że to dwa bardzo rozłożone zdania. a perony zdarzeń i tory zapomnienia wydały mi się trochę nie smaczne.
ogólnie jest myśl i pobudza do refleksji :)

[Dariusz Sokołowski]

W głupocie czuje się obcy,
choć pragnę tej naiwności
przesyconej wiarą w zielone pojęcia
i listki nadziei
po, które ochoczo wyciągam
dziecięce dłonie
wewnątrz szklanego domu.

Tymczasem,
gdzieś na peronach zdarzeń
między, którymi wiodą tory zapomnienia
uczę się cierpliwości,
tak bardzo potrzebnej
na jesienne czasy.

"listki nadziei", "szklane domy", "perony zderzeń", "tory zapomnienia" - takie jesienne kalkomanie i obcasy.

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napiszę raz jeszcze, że w głupocie czuje się obcy
proszę przepisać jeszcze raz - ale poprawką, w tej chwili w pierwszym zdaniu ma pan 2 podmioty: czujĘ się - to 3 os. l.poj. (on)
pragnę - 1 os. l. poj. (ja)
a jak już pan zacznie przepisywać, to może przy okazji opuścić ten dziwny przecinek po "po" oraz po "między"?
I proszę przemyśleć sugestię p. Sokołowskiego - jest b. sensowna ;)
pzdr. b

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chodzi o zdania taki był zamysł i jest to umyślne działanie, co do peronów i torów – kwestia gustu. Te parę linijek tekstu miało dawać do myślenia i pobudzać choć trochę do refleksji, także cieszę się, że tak się stało.
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla jednych kalkomanie dla drugich odwołania, kwestia gustu i podejścia choć i tory i perony kalkowane nie były.
Pozdrawiam