Wiersz: Szczęście w nieszczęściu.

[Adrian aTwa]

Posłuchaj historii, pełnej zawiłości,
Więc, by łatwiej zrozumieć ją było,
Wyciągnę z niej ścisłości,
Nie zrozum mnie źle, choć nie było mu miło.

Jest to chłopak cudowny, o trudnej przeszłości,
Ciągnącej się nawet do teraźniejszości,
Jest on gotów zrobić wszystko dla rodziny,
Nie w głowie mu piwka i dziewczyny.

Nie może wstać rano, by zjadać śniadanie,
Nie może nawet w spokoju podziękować za nie,
Idzie do szkoły, a potem z niej wraca,
Tak wygląda życie cudownego chłopaka.

W domu rodzeństwo rozżalone czeka,
Musi wszystko objąć, zrozumże człowieka.
Jest jeszcze nastolatkiem…
Lecz nie stara się balować ukratkiem.

Rodzina – to jego priorytet,
Czyż nie przyświecają mu cele wyśmienite?
Nie ma wsparcia w rodzicach,
Nie kręcą go trunki czy bicia.
Jak pogodzić dom ze szkołą?
Tak, by i jemu było wesoło?
Chłopak ten, krótko jest na świecie.
Jest mu trudno… Rozumiecie przecież…

Z takich ludzi dumna powinna być Polska,
Z chłopaka cudu, z dolnego śląska…
Bo Ci, co walczą tak jak on,
W życiu sobie poradzą, z sercem jak dzwon.