Tylko słowa

[HenrykO]

To są tylko słowa, nieporadne w dążeniu.
Czasem więcej treści dostrzeżesz w milczeniu,
Które gdy wezbrane pragnieniem lub złością,
wymowne nad wszystko, milcząca mądrością.

To tylko słowa, zwykłe strun drganie,
w pustkę rzucone nic sobą nie znaczą,
ranią boleśnie, gdy głupim gadaniem
sens wypowiedzi złośliwie wypaczą.

To tylko słowa, wielki oręż rozumu,
życia i śmierci odwieczni świadkowie.
Raz wyciszone sensu bycia zadumą,
czasem bezwstydne w niebezpiecznej zmowie.

To tylko słowa, jak ziarno rzucone,
idee rodzą, burzą rewolucje,
przez oratorów podnoszą miliony,
historię tworzą, piszą konstytucje.

Czasem ugrzęzną, dławione ciężarem,
bólem nieznośnym, który w sobie chowasz.
nic nie wykrztusisz, chociaż byś się starał,
próżny wysiłek, bo to tylko słowa.

[Myszołap]

Generalnie jestem pod dużym wrażeniem.

Jeżeli jednak mogę słówko niespełnienia:

Wydaje się, że rozkręcałeś się w trakcie pisania. Końcowe dwie zwrotki mają wyrażny rytm - są naprawdę porywające. Zauważ, że w każdym z wersów w tych ostatnich zwrotkach jest dokładnie 11 sylab, podzielonych zawsze na takie same części: 5 i 6.
Nie ma tego w pierwszych zwrotkach.
Oczywiście, nie chodzi o to, żeby skrupulatnie liczyć sylaby w wersach. Ale w tym przypadku może by się to przydało, bo nie ma w pierwszych zwrotkach tego poryrczego rytmu, który jest na końcu...
Proczę Cię, spróbuj zmienić trochę początek, tak żeby porwał mnie od pierszego wersu i opublikuj to na nowo albo prześlij mi e-mailem.

Trzymaj się

[HenrykO]

Obiecuję Myszołap, że przemyślę, a jak już coś wymyślę, to cie powiadomię.
Pozdrawiam i dziekuję