Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

II

ja nikogo nigdy nie ugryzłem
to Śnieżka skrada się za burzliwą scenerią
ściskając pudełko igiełek

niczym najszczerszy cień
kiedy reszta obserwuje radosny taniec niedźwiedzi
chytra gra reflektorów
i ścięte ubranie znika z parkietu

ten duch najsmutniejszego chłopca na ziemi
był dla was dostępny przez niecałą godzinę
mały trik palców odeśle go w inne czasy podświadomości
gdzie znów odegra swoją historię

a tymczasem
właśnie teraz
panna Ś przedstawi państwu
projekcję umarłej egzystencji

spójrzcie na te ruchy pełne gracji
ociekające niewinnością intermedium
ukłon w tył przód wolniutko
ach zamachnięcie wzrokiem
psst uważaj - rozbite szkło

w mroku świateł dłonie złożone w oklaski
rozciągają płaszcz nerwów nad baletnicą
gdy ta nieśmiałym krokiem wchodzi w intermezzo
przewleczone obrazem matki która uczyła
by nie bać się jesieni póki nie całuje nas na
dobra noc?

bo jak można się przygotować na taniec z gangreną
skoro spala każdą zdrową wizję choreografii

Opublikowano

"podświadomość"; "egzystencja"; "intermedium"; "intermezzo";
i na końcu powalająca "gangrena" - przpomina mi to jakiś scenariusz do psychodramy na przecięciu infantylizmu i szokującej zawsze w kontekście dziecka - rzeczywistości praw materii ożywionej, zawsze czymś zagrożonej;
wiersz jednak męczy hermetycznością zainicjowanych w tle wątków; duszno; J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Podpisuję się po tą racją.

Kupiłem bilet po wcześniejszej części. Nie było w sumie aż tak źle, choć nawał tych "trudnych słów" nieco wadzi. Lepiej użyć prostego języka i coś nim zbudować - zwiększa to liczbę osób, do których wiersz będzie mógł trafić.

Będzie następna część cyklu?

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Od Nory mamy rondo   Ada Bzik rondo od norki zbada    
    • @Berenika97 Świetnie to podsumowałaś. Wydaje mi się, że radość i happy end przez wielu jest uważana za banalne, a w Rosji także na niemożliwe , stąd piszący się po prostu dostosowali do realu. Dzięki za ten wpis.  @Leszczym Widziałem film, smutek od początku do końca. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...