godziny, minuty

[blady paznokieć]

przysłonięte światłami nocnej prostytucji
w samym centrum kwitną symetrycznie
żurawie, co w pyskach hodują kamienie
regularnie na trzy zbliżając się do stycznej
pionu szarego z nawet bardziej poziomem
który wzrasta dziękczynnie w posuchu

trudno tam znaleźć cokolwiek ponad limit
orzeczone składniowo zgodnie z tabelą
codziennie od nowa uruchamiając żurawie
awansują do pozornej linii styku
lądu ze sferą niebieską

[a._mrozinski]

dobry wiersz. nie bedę nic poprawiał bo nie przepadam za tym.

arek

[zdrojek]

Dobry wiersz. Zgadzam się z przedmówcą.
Sam początek jak dla mnie genialny.
Tzn. pierwsze trzy linijki.
Później może troszke przekombinowane.
Trzymaj się, i pisz dalej.

POZDRAWIAM !!!