Gorycz wspomnień

[TJO]

Nie pomny wiatru ni burzy
Idę w stronę cierpienia
Czy moje serce stchórzy
Niosąc obowiązek odwzajemnienia

Obawa bycia bólem dla drugiego człowieka
Trzyma me uczucia w rozterce smutnej
Łykam łzy nie znając, co mnie czeka
Cierpię duszą w mej historii okrutnej

Okrutna ona, bo umarła miłość wyśniona
Miłość przenosząca góry, zabita zdradziecko
W śpiewie i tańcu nie zaspokojona
Radosna, rozmarzona, niewinna niczym dziecko

Czemuś o pani, co niosłaś miłość w dłoniach
Pozwoliłaś na zabicie uczucia tego
Ułożyłaś potępienie na moich skroniach
A mnie wskazałaś rolę umarłego.

Czym zawiniłem przed światem
Żeby taką rolę grać życia fletem
Smagany nie miłością, a goryczy batem
Stojąc niedaleko z uschniętym kwiatem

Byłaś miłością i drogowskazem
Natchnieniem poety jego mową
Jedynym widzialnym obrazem
Dziś każdy idzie swoją drogą

[Ms. Małgorzata.]

Pomimo rymowania bardzo przypadł mi do gustu. I zazdroszczę wizji.

[Pancolek]

Nie pomny wiatru ni burzy
Idę w stronę cierpienia
Czy moje serce stchórzy
Niosąc obowiązek odwzajemnienia

+ tytuł i dalej już nie muszę czytać. Tragedia, znaczy źle, a nawet bardzo. Weno piszta inaczej; a nie bóle, miłości, łzy co dugi wers i tyle.
Minus.

Pancuś

[Pancolek]

Dzięki za priwa. Cóż... pisz, Waść, tak dalej, skoro jestem 'wyrobasem bez duszy'. A faktycznie, moich opinii już nie dostaniesz, bo skoroś taki świetny, po co ci one. hehe...
Bądź zdrów!

[Johny Cash]

[ komentarz skasowany ]

[Porzeracz_Intelektu]

[ komentarz skasowany ]