Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ogromna rola małych .
decyzji .
otwiera drzwi niewidome .
obrączki pierścionki .
nie tknięte przekonania .
wcale nic nie muszę ale mogę .
.
zobaczę jutro i odkładam . . .
póki jestem staram się . . .
walczyć [pętelką sęku] .
.
o mały włos policzony .
.
nogi w tablicy dziesiątej .
w szybie tramwaju godzina .
utkwiona na dobre dalej .
.
ołówki z rysików kreślone .
zmagania nieuniknione .
nie tylko myśli od głowy .
.
ludzkie na ludzi podpatrzone .
.
22.11.07r. .
.....................................................

Opublikowano

To kiedy będzie weselicho i dziesiątki nóg na parkiecie?

O mały włos...obrączki z plecionki i oczy niewidome.
Wcale nie musisz, ale pytanie, czy chcesz zobaczyć co będzie jutro?

"Całą bezkształtną masę kruszców drogocennych,
Które zaległy piersi mej głąb nieodgadłą,
Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych
I ciskam ją na twarde, stalowe kowadło..."
L.Staff

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no proszę jaki piękny
fragment za niego dziekuję
również
patrzę Piotrze Zet
niektóre zdarzają się
chwile raz w życiu
a są też paskudne
przekonania ludzkie

czytał Pan :)))
dziękuję za obecność
będzie wesele odgadł
choć z tymi dziesiątkami plecionkami
to troche inaczej pomyślała
niż interpretacja
pozdrawiam ciepło
Piotrze Zet J.?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



łojej chyba interpretacje
jakieś nie w czasie;)

wywalę pierwszy Twoj
wers i spokojnie
i tu nie o weselicho
się rozchodzić miało
za " efekty nie dają poznać się od razu"
dziękuję za przemyślenia
chociaż mm inaczej czytacie
to cieszy współbracie ;)
ładne jak żadne:P ( samokrytyk)
pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...