Silnym bądź

[simek]

na beztroskiej miłości najpiękniejszy dzień
gdy tylko dla was świeciło słońce
zazdrosny drapieżnik rzucił skrzydła cień
porwał w szpony nicości jej kruche istnienie
chciałbyś go dogonić
lecz któż goni śmierć i przeznaczenie

upadasz na kolana
twe usta całują jej grób
jak dziwnie pachnie świeża ziemia
wznosisz dłonie ku niebu
brak ci tchu
gdy błagasz Boga o sen wiecznego zapomnienia



deszcz anielskich pocałunków zrosił twoją twarz
zdziwieniem rozbudzone powieki trzepocą
niczym spłoszony motyl odsłaniający piękny kwiat -
twe smutne oczy wpatrzone w dal

to budzi się zrozumienie
że już zawsze będziesz sam
to otwiera się ocean gwiazd
wzruszony swoim pięknem odbitym w twych płaczących oczach

tak chciałbym ci swą siłę dać
byś wśród nocy zwątpienia pewnym krokiem szedł
gdy śpię ja
gdy śpi cały świat zanurzony w mroku zapomnienia

niech piękno poranka da ci radość i siłę
bo choć ona umarła - jednak ciągle żyje
dopóki dla niej jest każda twa myśl
dopóki dla niej twoje serce bije

------------------------

Mam pytanie: pisać dalej, czy dać sobie spokój ?

[Judyt]

pisać
odchudzać ;)
pozdrawiam ciepło

[JacekSojan]

"szpony nicości" - mocne, aż do kolki, "deszcz anielskich pocałunków" - to pewnie "aniołki" Charliego, bez podwiązek...
- oczywiście, pisać - ale inaczej;
bardziej powściągliwiej, z namysłem, nie rymując mechanicznie, bez namaszczenia, bez zapiewu ckliwo-romatycznego;
na początek, proponuję rzeczowy opis scyzoryka albo nożyczek, potem szalika, ewentualnie guzika...serio;
pozdrawiam! J.S