Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jaka miłość taki grzech

Lilianna Szymochnik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lilianna Szymochnik

Lilianna Szymochnik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Prawdziwa miłość, którą porzucisz nigdy, nie powróci
nie wiem, co mi gra, co gra we wnętrzu mojej duszy.
Ale czasami gdy jestem sam - mówią do mnie ściany?
bo, nie łatwo przestać myśleć, gdy się jest zakochanym.

A uczucie, nie potrzebuje słów, czynów aby je wyrazić
czy ja jestem tego pewny, ja to wiem! Dla tej prawdy.
Nie jestem zbyt wymowny - pewnie, nie raz zaskoczy
kto wie?Kiedy i gdzie?Spojrzy w twoje oczy z tej magi.

Z tego nagłego impulsu porwą cię jakieś szalone wiatry
w ten taniec ciał z objęcia i w słodkie pocałunki ustami.
I ujrzysz swój goły grzech, twój z duszy twarzą z szaty,

wówczas zapomnisz - o całym świecie z tanga zmysłami.
Piekło i niebo w walce na miecze z żądzy ciała wrogie siły
nic tu, nie wskóra żaden z nich?Odejdą z człowieczej woli.





Sonet.

nocna zmora

nocna zmora

Opublikowano
Opublikowano

pinkne, takie wiersze tylko apn sokrateks umiał plodzic, zwlaszca z tem oczy z "magi" do... zupy. taki kicz ze az powaga.
serdeczne gratulacje dla pana liliana, a pan poeta niech zazdrośici, nie imi tak, nie umi ;)
nz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kultura_pop
      DEMONOLOGIA

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Przemoc jest wszędzie, tylko nie w twoim domu czeka, ale o swojej obecności nie mówi nikomu Stoi z boku, starannie rozpracowując twój pokój Gdy zejdziesz w nocy, po szklankę wody, ona dotrzyma ci kroku   Czasami czuję się jak ghul lub wilkołak, jeszcze kiedy indziej jak wampir Niby jestem umarły, ale jeszcze da się mnie zabić I co poradzić? Jestem jak Surt, tylko spróbuj mnie zgasić   Jestem jak zombie pod wpływem laleczki vodoo Kiedy chcą, mogą mnie kontrolować bez trudu Każda napotkana kobieta, mnie nawiedza jak sukkub bez słów, wplatając ślubny welon do moich nędznych snów   Niby wszystko się świeci, ale to skorpionów pełna plaża Każdy by cię tu najchętniej pożarł, jak Wendigo, chupacabra, albo Rakshasa  To, że jesteś w łonie nie oznacza, że się urodzisz, jak przemawia Asuang   Krew we śniegu, wygląda pięknie jak Japonia Ale, gdy wychodzi Onryō, lub nukekubi chyba lepiej się schować Nim cię świtezianka wciągnie do swojego jeziora
    • Berenika97
      Erozja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Bardzo dziękuję!  ßerdecznie pozdrawiam. :)))  @karenka   Bardzo dziękuję!    Właśnie o to chodziło, żeby nie powiedzieć za dużo, a mimo to żeby coś zostało.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @LessLove   Bardzo dziękuję!  Właśnie ten mechanizm - zagrożenie, które nie krzyczy, tylko podmywa  był sercem tego tekstu. Cieszę się, że tak to odczytałeś. Serdecznie pozdrawiam! :) @andrew   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za wierszyk. To "aby..." uzupełnię tak:  aby  usunąć trujące bluszcze ze swojego życia. Pozdrawiam serdecznie!   @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak, również staram się takich unikać. Kiedyś zrobił na mnie duże wrażenie film "Trujący bluszcz". :)  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Marek.zak1
      Tyle razy

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Wmyślona żona, też może być kochanka,  a tych nawet więcej, a że są bezkosztowe, więc i może być ich więcej. Teraz AI pomoże taką wirtualną zaprojektować, więc można potem pokazywać jako własną kochankę. Pozdrawiam
    • Mitylene
      Dawidowicze

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @marekg wiersz traktuje o tym, że warto w życiu się zatrzymać i popatrzeć na nie z dystansem. Podoba mi się merafora poetów wędrujących między wierszami...Takie wędrówki lubię i ja:)
    • karenka
      Od punktu do punktu

      Przez karenka · Opublikowano

      Świetna gra słów – matematyka i poezja w jednym...pozdrawiam słonecznie*)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...