*** (z dotykiem jesiennego słońca)

[dalila sandemo]

z dotykiem jesiennego słońca
uzupełnia puzzle młodości wspomnień
maluje bursztynowym pędzlem
krętą drogę wtopioną w dłoń

w siwych nitkach babiego lata
między radościami i utrapieniami życia
mimozą wstydliwą pachną nadal
obrazy miłości najpiękniejszych

krokiem uciętym na leśnej ścieżce
zatrzymana przy stawie szumną mową
gdzie wiatr na wodzie zmarszczki kreśli
wyczekuje echa dawnych lat dzikich

w barwy liści wkomponowana
z jarzębiną na szyi kasztany zbiera
omijając po drodze każdą mrówkę
bo dzieckiem można pozostać na zawsze

[Konrad Huvavnik]

Wiersz jest jeśienny, brązowy aż chce się wspominać lato,wiosne ogólnie przeszłość i uczucia z tamtych chwil. Jest ciepły chociaż wspomnienia mogą mrozić, to jednak ja czuje ciepło po przeczytaniu tego wiersza, które rozgrzewa jak dobry grzaniec po zakapiorsku :)
Czekam na następny wiersz... pozdrwienia

[Magnetowit_R.]

całkiem przyjemny wiersz, dla mnie zakulało w 2 zwrotce "między radościami i utrapieniami życia " koncówka wg mnie naprawde dobra

pozdrawiam