Letarg

[Mark Kitschmann]

Ten zapach mrozu coś mi przypomina
Niedzielne słońce przebija się przez twarze
Chodniki lśnią wyschniętym błotem z wczoraj
W jesienny ranek wplata się już zima

I widzę gdzieś przed sobą
Wspomnienie Twojej twarzy
W otoczce listopada
Ogarniasz mnie spod liści
Podnosisz mnie za ramię
I głaszczesz moje skronie
Pod słońcem tym ze wschodu
Wygasa życie moje
By zbudzić się od nowa
Gdy zejdą wiosną śniegi

[Pancolek]

Marku, za dużo zaimków!

Ten zapach mrozu coś przypomina
Niedzielne słońce przebija twarze
Chodniki lśnią wyschniętym błotem z wczoraj
W jesienny ranek wplata się zima

I widzę gdzieś przed sobą
W otoczce listopada
Ogarniasz mnie spod liści
Podnosisz za ramię
I głaszczesz skronie
Pod słońcem ze wschodu
Wygasa życie
By zbudzić się od nowa
Gdy zejdą wiosną śniegi

Bardziej tak bym to widział - po usunięciu paru zaimków i jednego wersu (niekoniecznie, rzecz jasna). Ulepszonej wersji daję plusa :)
+

[Stanisław Kamykowski]

1. jak wyżej, wycięcie zaimków pomogło warstwie brzmieniowej
2. "Chodniki lśnią wyschniętym błotem z wczoraj" jeśli na chodikach jest błoto (nawet wyschnięte), to nie wydaje mi się aby szczęśliwym zwrotem było później wyciąganie spod liści, gdyż leżąc pod liśćmi-leżysz w błocie. Druga część jest dość sympatycznym obrazkiem, ale zważywszy na błoto traci swój charakter, a mam wrażenie, że nie chciałeś osiągnąć takiego efektu. Radzę wyciąć wers z błotem lub zamienić na coś mniej ingerującego w drugą część.
3. Pancolek wyciął ci wers "Wspomnienie Twojej twarzy" który rzeczywiście nie był najciekawszy, ale jego brak gubi dość ważne (tak mi się wydaje) "wspomnienie" i tworzy obraz jedności czasowej "I widzę gdzieś przed sobą" z resztą zwrotki, co jest chyba mylne względem treści i znaczenie wersu "I widzę..."

pozdrawiam