Pogoda grunge, papierosy king size

[ewan_mcteagle]

"wynik", bodajże dwóch, wcześniejszych wierszy


"Pogoda grunge, papierosy king size"

Nie potrafię siedzieć w jesiennym parku. Kolory
brzydko pachną, a wiatr brudzi uszy. Spójrz
na niebo. – Ależ ładna chmura – strzeliło mi w szyi,
gdy gołąb zerwał się do lotu, jakbym klasnął
w dłonie. Zerknął jeszcze na moje buty,
gdyż mają bardzo współczesne podeszwy.
Jednak nie potrafią wejść w uliczkę, w której asfalt
pęka wyuczony na pamięć a dzieciaki kopią liście
wzdłuż i wszerz beztrosko. Gdzie to wokół? Skąd
to tu? – Śnieg spadnie niebawem. Zobaczysz.
– Także tym razem. Stół stoi do warcabów.
Żarówka błyska nagle, noc czeka dokoła.
Pełno ciebie, choć ciepło, jakby trochę
smutno. Chyli się słońce na skraju urwiska.
W pokoju obok na pewno mają papierosy.
Są zbyt spokojni.

[zak stanisława]

'Nie potrafię siedzieć w jesiennym parku. Kolory
brzydko pachną, a wiatr brudzi uszy."

ten park na pewno nie w Polsce....w naszym parku brudzą pijaki...i brużdżą,
pamiętam te papierosy...

prozowatość wiersza wynika z prozy życia ;)))
pozdrawiam ES

[cizia]

nie podoba mi się pointa, dwa ostatnie wersy nic nie wnoszą, reszta jest ok