Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poświęciłam nas Kochanie dla kariery
teraz żyję dla pieniędzy

sprzedałam Cię
kupiłam
Poison Diora
truje na każdym kroku

zmieniłam się z przyczyn ekonomicznych
pierś wypinam
choć na diecie poselskiej
muszę zachować linię

piorę wciąż
pieniądze ciężko zarobione
przez innych
śmieją mi się prosto w nos

Opublikowano

ważne słowa

-o rozstaniu, porzuceniu drugiej osoby dla sukcesu zawodowego, zyskaniu szacunku
wśród szerszych i bardziej wpływowych kręgów;

a wypowiadane z ironią. bo teraz to się bardziej opłaca. lepiej być dwulicowym
karierowiczem bez rodziny. żałosne.

wiersz ciekawy. dotyka aktualnych problemów, z jakim boryka się nasze społeczeństwo.

pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Coraz więcej ludzi, coraz mniej nas".. Niektórzy to potrafią nawet swoją wiarę sprzedać. Nie będę tu mówić publicznie o kogo chodzi bo jeszcze nam forum zamkną. Dziękuję Mr.Suicide za zatrzymanie się:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i zrobiło się łyso... jej mężowi prawdopodobnie (chociaż do końca nie wiadomo) ;))
Dobry wiersz.
Pozdrawiam
Mąż to by pod ławą poselską siedział ze wstydu:) A oni pewnie by się cieszyli z kolejnych atrakcji na mównicy. Zresztą i tak połowa łysa;) pozdrawiam i dziękuję Beata
Opublikowano

*sprzedałam Cię
tutaj jakoś mi nie podeszło. Dla mnie wiele (za wiele) tu powiedziane?
Reszta-jak najbardziej, Beatko :) Ładnie dotknęłaś aktualnych kwestii i nie spalił Twojej weny temat.
Plusowo!
Pancolek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No cóż sprzedała go by sobie perfumy kupić.. Takie to było wstrętne babsko. Musiałam coś tu napisać:) Ważyłam każde słowo widocznie autorka jest gadułą:) Pozdrawiam Pancolku!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • zadzwoniła a kiedy  otworzyłem drzwi     bez korekty  przed lustrem   tak jak stała   prosto z klatki  weszła do pokoju   za nic mając  savoir – vivre                        
    • intrygujący wiersz z dozą goryczy i tęsknoty za tym co kiedyś było  ważne...pozdrawiam z podobaniem*)
    • Bardzo trafna obserwacja ludzkich postaw z nutką ironii i refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...