slawomir_zeromski Opublikowano 30 Września 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 kwiatów dotyk smukłość dłoni jasność słońca i trawy zieleń cieszą się anioły pozdrawiają nas wesoło tyle trzeba by żyć szczęśliwie i prawdziwie czuję twą miłość żyje ona w mym sercu do kochania stworzonego w twe bóstwo - wpatrzonego otula się twym uczuciem subtelnie, intensywnie tak by miłość wyraźnie w nim gościła spotkanie dusz naszych blisko siebie - tak gorących z miłości się żarzących chętnych rozkoszy stworzonych ku miłości prawdziwej wśród siły przedziwnej istoty słów pragnące słowa miłości stale słyszące o cudach i barwach mówiące o kwiatach i woniach nucące pieśni słodkie i pieśni rozkoszne przez aniołów w niebiosach stworzone by zachwycać by zadziwiać pięknem swym urzekać barwy wśród motyli skrzydeł z malin soczystych - powideł sycących zmysły po brzegi słyszymy pianistów - przebiegi melodii cieszących uszy aż się serce kruszy przynoszą te pieśni wrażeń pięknych wiele biegną lasem - fauni leśni aż duch się raduje w ciele stworzonym przez Miłość łaskawą obdarowanym siłą prawą zdolną do wielkich poświęceń dającą coraz to nowych doznań więcej
slawomir_zeromski Opublikowano 30 Września 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 Prośba o natchnienie 15 Oby mi Bóg dał słowo odpowiednie do myśli i myślenie godne tego, co mi dano! On jest bowiem i przewodnikiem Mądrości, i tym, który mędrcom nadaje kierunek. 16 W ręku Jego i my, i nasze słowa, roztropność wszelka i umiejętność działania. 17 On mi dał bezbłędną znajomość rzeczy: poznać budowę świata i siły żywiołów, 18 początek i kres, i środek czasów, odmiany przesileń i następstwa pór, 19 obroty roczne i układy gwiazd, 20 naturę zwierząt i popędy bestii, moce duchów i myślenie ludzkie, (myślenie boskie, myślenie anielskie - przyp. s_z) różnorodność roślin i siły korzeni. 21 Poznałem i co zakryte, i co jest jawne, pouczyła mnie bowiem Mądrość - sprawczyni wszystkiego!
kaja-maja28 Opublikowano 30 Września 2007 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 Ładny wiersz,widać w nim barwy miłości,żeby tak każdy je zauważył,zaraz byłby inny świat Pozdrawiam milutko
slawomir_zeromski Opublikowano 30 Września 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 dzięki kaja-maja28, dodałem sobie Twój wiersz "Zatrzymaj się..." do ulubionych [url]liryki.pl[/url] - to moje [url]objawienia.pl[/url] - to nie moje a i lepsze...
kaja-maja28 Opublikowano 30 Września 2007 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Miło mi,każdy czasem powinien się zatrzymać,pózniej zajrzę:) Pozdrawiam
amerrozzo Opublikowano 30 Września 2007 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2007 Od tytułu po ostatni wers oklepane aż do bólu. Nieciekawe, banalne, nijakie. Wiersz trochę linijek liczy, nie ma sensu, żebym tu rozkładał go na części. Wiersza już nic nie uratuje (trza od nowa skrobać), ale można by zaakcentować pointę poprzez napisanie z dużej litery "Więcej". Widzę, że szyk jest przestawiony jakby Autor zamierzał "więcej" wyeksponować szczególnie - interesujący zabieg, więc radzę jeszcze przerobić na dużą literę i pointa będzie jako tako. Ode mnie tylko tyle, bo - mówiąc szczerze - nie chce mi się tracić czasu na tak lichy tekst. Pozdrawiam.
szara myszka Opublikowano 1 Października 2007 Zgłoś Opublikowano 1 Października 2007 mam pytanie : skąd się bierze promesę do ZaaWANSOWANYCH ??????????????? ale chyba zapytowywuję w niewłaściwym miejscu ;)
Joanna_Soroka Opublikowano 2 Października 2007 Zgłoś Opublikowano 2 Października 2007 Tu sobie, Myszko szara, każdy promesę sam wystawia. Po przeczytaniu takiego wiersza to tylko się do warsztatu przenieść. Tam pewnie lepsze niektórzy umieszczają. Przepraszam Cię Autorze, ale nie mogłam się powstrzymać :) Miły Panie Żeromski, zlituj się waść nieco, od czytania tych wierszy w głowie gwiazdy świecą! A nie pomyśl Pan czasem żem zauroczona! Grafomania to zmora, niech w warsztacie skona. Przed waścią mnóstwo pracy: uczyć się i czytać. A jak się nie rozumie, mądrzejszych zapytać. I nie tkać między oczy tych urywków pisma, gdy z pańskich wierszy muza, gdzie pieprz rośnie, prysła. Miłość jest tak urocza, gdy się ją przeżywa, lecz gdy chcesz opowiedzieć, to często tak bywa, że knot za knotem pisze poeta wytrwały. i wychodzą mu w wierszach, nędzne dyrdymały. Niechże Pan do pisania rozsądniej podchodzi, bo póki co, do kitu Pan te wiersze płodzisz.
Sylwester_Lasota Opublikowano 12 Października 2007 Zgłoś Opublikowano 12 Października 2007 rozumiem miłosne uniesienie, rozumiem młodzieńczą naiwność, ale pojąć nie mogę czemu akurat w tym dziale... tym samym dopisuje się do głosów krytycznych na temat wiersza. jednocześnie życzę Autorowi aby z tych głosów wyciągnął właściwe wnioski i nie zraził się krytyką bo zapewne... każdy z nas kiedyś pisał takie teksty ;). pozdrawiam
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się