(zdjęcie...)

[Boskie Kalosze]

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
złote wesele

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po prostu ćma chodzi po zdjęciu. Księżycową nocą, przy zgaszonym świetle widać ją dopiero na jasnym tle, w tym przypadku białym fragmencie fotografii.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli masz kłopot, to proszę bardzo: PAC! Jedna ćma mniej nie rozwiązuje sprawy.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, to taka dzienna dziołuszka :)
Wychodzi w południe z łóżka,
zieeewa i chce, czy nie
ma ogrOOOmne cy ce

Choruje na lenia
Często zasypia podczas
Co niczego nie zmienia

przy jej wrodzonej wadzie wymowy

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlaczego? Wierszyk ma się tak samo do głównego tematu, jak rozpacanie ćmy na zdjęciu.

[Ann N.N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Naćpana ćma
Zagapiona w płomień
Ciut za blisko

:|

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj :-)
Szukając głębszej warstwy w Twoim haiku, powstał w mojej blondgłówce następujący obrazek.
ON - księżyc, ONA - ćma (w blasku księżyca), czyli tylko w nocy.
Dzięki temu (nocy i łóżku) doczekali złotych godów. :-))
Do takiej interpretacji pasuje haiku:

srebrne wesele
ćma z księżycem zamknięta
w ramach nad łóżkiem

"Srebrne" żeby pasowało do światła księżyca, chociaż ćmę bardziej przyciągałoby "złote" ;-)

Pozdrawiam Cię,
jasna :-))

P.S.
Masz ciekawe pomysły, które zmuszają do myślenia.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Naćpana ćma
Zagapiona w płomień
Ciut za blisko

:|

Zawsze zastanawia mnie, czemu wszystkim ćmy kojarzą się z płomieniem, ogniem, świecą? ;)

Google:

Wyniki 1 - 10 spośród około 41,500 dla zapytanie ćma ogień
Wyniki 1 - 10 spośród około 20,100 dla zapytanie ćma płomień
Wyniki 1 - 10 spośród około 24,300 dla zapytanie ćma świeca

Tymczasem rzadko kto pomyśli o niej w kontekście welonu:

Wyniki 1 - 10 spośród około 450 dla zapytanie ćma welon

Tymczasem księżyc, welon i ćma to... taki poetycki obraz :)

Wyniki 1 - 10 spośród około 187 dla zapytanie księżyc ćma welon

[Ann N.N.]

Ale Twoje haiku jest całkiem w porządku, jest ciekawe,
spodobało mi się, piszę to ja Anka, żeby była jasność. :o)
Po prostu przychodzą mi do głowy dalsze wiersze.

Pozdrawiam serdeczne

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj :-)
Szukając głębszej warstwy w Twoim haiku, powstał w mojej blondgłówce następujący obrazek.
ON - księżyc, ONA - ćma (w blasku księżyca), czyli tylko w nocy.
Dzięki temu (nocy i łóżku) doczekali złotych godów. :-))
Do takiej interpretacji pasuje haiku:

srebrne wesele
ćma z księżycem zamknięta
w ramach nad łóżkiem

"Srebrne" żeby pasowało do światła księżyca, chociaż ćmę bardziej przyciągałoby "złote" ;-)

Pozdrawiam Cię,
jasna :-))

P.S.
Masz ciekawe pomysły, które zmuszają do myślenia.

Przyznam się: mój pomysł polegał na tym, żeby sprawdzić jak brzmi "złote wesele" w kontekście ćmy "w welonie"? :)
Na ile taki zapis jest czytelny?
Masz rację, że naturalny wydaje się w pierwszej chwili "srebrny księżyc". Ale przecież "srebrne wesele" to zaledwie 25 lat, złote - aż 50.
Na złotym weselu nikt już raczej nie bawi się do rana, jest to uroczystość ze względu na wiek solenizantów raczej dzienna. Dlatego moją pierwszą myślą był taki obrazek:

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
ostatni goście


Potem pomyślałem, żeby skupić się tylko na nich, podkreślając samotną noc młodej/starej pary:

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
w rocznicę ślubu

I tu przypomniałem sobie o Słowackim i jego "Ojcu zadżumionych ("Trzy razy księżyc odmienił się ZŁOTY...") i postanowiłem dodać więcej podtekstów, łącząc złoty księżyc ze złotym weselem.
Na końcu przyszedł mi do głowy pomysł, aby przeprowadzić mały eksperyment, w którym i Ty wzięłaś nieświadomie udział, za co serdecznie Ci dziękuję, jak również Wszystkim pozostałym uczestnikom tego wątku :)))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ wcale się nie obraziłem, czy coś w tym rodzaju! :))
Bardzo Ci dziękuję, za to co napisałaś - jest dla mnie bardzo ważne.

Równie serdecznie odpozdrawiam :)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A gdyby zdjęcie okupował pająk:

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
pajęczyn drżenie.

Pozdrawiam

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem, bardzo fajne :) Ale... za bardzo skłania się w kierunku przenośni (te pajęczyny brzmią zupełnie jak sprężyny! :)) a zwłaszcza podkreśla znaczenie muchy i księżyca.
Tymczasem warstwa dosłowna każe natychmiast odrzucić "ćmę w welonie" - przecież to niemożliwe!
Poza tym, o czym pisałem wyżej o ogniu i płomieniu - czy zawsze, tam gdzie ćma i mucha, musi być także zaraz pająk? ;)
Przecież "złote wesele" w warstwie dosłownej oznacza - tylko i wyłącznie - 50tą rocznicę ślubu.
A zatem zdjęcie ma już pół wieku, natomiast pozostaje zagadką - ile lat ma obserwator i kto nim w ogóle jest?
Może to któryś z gości został na noc, gościnni gospodarze ulokowali go do snu w łóżku tak dla nich ważnym? Lub też pan "młody" przebudził się w środku księżycowej nocy, i jego uwagę przyciągnęła ćma na jasnym tle? (warto przy okazji poczytać sobie, jak światło księżyca działa na ćmy). "Złote wesele" nie powinno być czytane (w haiku) jako przenośnia, podobnie i ślub księżyca z ćmą :) Dopiero na szarym końcu, gdzieś daleko, daleko w podświadomości takie skojarzenie może (ale nie musi) zazębiać się z tym, co ma miejsce w rzeczywistości.
Toteż ćma i księżyc jako symbol nocy pokazują, że tak blisko do niej z welonu panny młodej sprzed pięćdziesięciu lat...
A przynajmniej o tym myślałem, próbując przenieść to na 17 sylab.

Pozdrawiam :)

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że do "mierzenia" poezji (nie tylko w haiku) ani Google, ani tabele, wykresy, obliczenia są niepotrzebne. To jest, moim zdaniem, ogromne nieporozumienie. Niestety, zwyczaj ten jest dość często stosowany.

[quote]Przyznam się: mój pomysł polegał na tym, żeby sprawdzić jak brzmi "złote wesele" w kontekście ćmy "w welonie"? :)
Na ile taki zapis jest czytelny?
W haiku jest czytelny tylko w kontekście całości i tylko jeśli wyobraźnia czytelnika pozwoli zauważyć, że księżyc odbija się akurat w miejscu gdzie pan młody ma twarz, a ćma usiadła na twarzy panny młodej. Wtedy powstaje złudzenie, że księżyc i ćma są w welonie, ale tylko przy dobrej woli i zaangażowaniu czytelnika.

[quote]zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
w rocznicę ślubu

Powyższe haiku jest prawidłowo zbudowane, tzn. zdania frazy są ze sobą połączone.

Natomiast to, pod względem budowy, nie odpowiada kryteriom haiku.
[quote]zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
złote wesele

To są trzy oddzielne zdania niczym ze sobą nie połączone dlatego pokusiłam się (zachowując Twoją ideę i formę 5-7-5) na małą przeróbkę:

srebrne wesele
ćma z księżycem zamknięta
w ramach nad łóżkiem

Myślę, że wytłumaczenie się z poprzedniego komentarza jest do przyjęcia.

Z optymizmem pozdrawiam,
jasna :-)))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie jest mierzenie, tylko statystyka pomocnicza. Warto zauważyć, że to co występuje rzadko, jest zazwyczaj albo poezją, albo zupełnie nowym produktem na rynku :)
[quote]
Natomiast to, pod względem budowy, nie odpowiada kryteriom haiku.

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
złote wesele

Złote wesele jest jak myślnik - 5o lat (czyli równie dobrze: znak odejmowania)
Łóżko jest symboliczne, a znaczy dokładnie to:

na fotografii
księżyc i ćma w welonie
- złote wesele

Czyli: tak blisko parze "młodej" do siebie po 50ciu latach, jak ćmie do prawdziwego księżyca.

Pozdrawiam :)

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na starym zdjęciu
księżyc i ćma w welonie
- złote wesele

"Stare zdjęcie" jest dobrym uzasadnieniem welonu :-)))
Poza tym kolor sepii (kurz, pajęczyna) dobrze konweniuje ze złotymi godami :-)))

((:D))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na starym zdjęciu
księżyc i ćma w welonie
- złote wesele

"Stare zdjęcie" jest dobrym uzasadnieniem welonu :-)))
Poza tym kolor sepii (kurz, pajęczyna) dobrze konweniuje ze złotymi godami :-)))

((:D))

Dobrym? A 50 lat nie?! :)
Przecież wersyfikacja sama w sobie coś oznacza, nie musi być zachowana ciągłość gramatyczna jak w przypadku prozy:

to i to
ponieważ tego i tego
to a tamto

Czyli: To i to, ponieważ tego i tego to a tamto.
Myślnik przed "złotym weselem" odbiera choćby jedną z możliwych, gorzką interpretację:

zdjęcie nad łóżkiem
księżyc i ćma w welonie
oto (moje) złote wesele

Warto się też zastanowić, dlaczego nie w sypialni, tylko nad łóżkiem?
Może (ale nie musi) to z jakiegoś powodu bardzo ważne?
Przypuśćmy, że pisze to ex pan młody: ile lat może mieć? Co najmniej koło
osiemdziesiątki a w tym wieku nie szaleje się do rana i kto wie, czy nie jest już
nawet na stałe przykuty do łóżka?

Pozdrawiam.

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja to zobaczyłam tak:
On spogląda na zdjęcie nad łóżkiem (nie jest młody, moda na wieszanie portretów nad łóżkiem skończyła się dawno temu) i w świetle księżyca widzi złotą ćmę w Jej welonie. I myśli o tym ile to już lat. A ona jest obok i nadal ma złote włosy.
;)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem, bardzo fajne :) Ale... za bardzo skłania się w kierunku przenośni (te pajęczyny brzmią zupełnie jak sprężyny! :)) a zwłaszcza podkreśla znaczenie muchy i księżyca.
Tymczasem warstwa dosłowna każe natychmiast odrzucić "ćmę w welonie" - przecież to niemożliwe!
Poza tym, o czym pisałem wyżej o ogniu i płomieniu - czy zawsze, tam gdzie ćma i mucha, musi być także zaraz pająk? ;)
Przecież "złote wesele" w warstwie dosłownej oznacza - tylko i wyłącznie - 50tą rocznicę ślubu.
A zatem zdjęcie ma już pół wieku, natomiast pozostaje zagadką - ile lat ma obserwator i kto nim w ogóle jest?
Może to któryś z gości został na noc, gościnni gospodarze ulokowali go do snu w łóżku tak dla nich ważnym? Lub też pan "młody" przebudził się w środku księżycowej nocy, i jego uwagę przyciągnęła ćma na jasnym tle? (warto przy okazji poczytać sobie, jak światło księżyca działa na ćmy). "Złote wesele" nie powinno być czytane (w haiku) jako przenośnia, podobnie i ślub księżyca z ćmą :) Dopiero na szarym końcu, gdzieś daleko, daleko w podświadomości takie skojarzenie może (ale nie musi) zazębiać się z tym, co ma miejsce w rzeczywistości.
Toteż ćma i księżyc jako symbol nocy pokazują, że tak blisko do niej z welonu panny młodej sprzed pięćdziesięciu lat...
A przynajmniej o tym myślałem, próbując przenieść to na 17 sylab.

Pozdrawiam :)
Ok,ok.. w końcu jesteś autorem i to Twoja wizja, z którą się oczywiście zgadzam :)
Drżenie pajęczyny (czytaj: drżenie welonu), bo pajęczyna jest/może być tutaj welonem dla ćmy - wprowadza trochę ruchu (fizyczne), trochę strachu (psychicznie - welon i obrączka niezmiennie kojarzy się z końcem czegoś tam, czasem nawet z utratą wolności... i to w dosłownym ;))znaczeniu) i trochę duszy ...drżenie serc to dość częsty element w takich sytuacjach :)
Piszesz, że pewne rzeczy nie powinny być odczytywane jako przenośnia - "ślub księżyca z ćmą", "Złote wesele". I tak i nie - trochę się z tym nie zgadzam, bez względu na to, czym powinno być tzw. "prawidłowe" haiku. Prawda jest taka, że do tych prawidłowych też można się zawsze ucapić, bo choć to krótka forma - ma jednak niezliczoną ilość nakazów i zakazów.
Ale o tym sza... ;) bo często widzę tu "kwiatki", które mi się bardzo podobają, a jednak tak do końca haiku nie są. Sam zresztą, dość często, różne "paskudy" i "potworki" wklejam.
Pozdrawiam.

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na starym zdjęciu
księżyc i ćma w welonie
- złote wesele

"Stare zdjęcie" jest dobrym uzasadnieniem welonu :-)))
Poza tym kolor sepii (kurz, pajęczyna) dobrze konweniuje ze złotymi godami :-)))

((:D))

Dobrym? A 50 lat nie?! :)
W ten sposób próbuję zniwelować przenośnię w L2. W Twoim utworze niewiadomo kim jest autor. Stąd wiele interpretacji. Równie dobrze może to być wnuczek ex-państwa młodych, oglądający w nocy ślubne zdjęcie dziadków, bo nie ma tu wątpliwości chyba czyje to zdjęcie.
Jeżeli autorem jest 80-letni staruszek przykuty do łóżka, to gratuluję mu sokolego wzroku.
(Dostrzega ćmę w świetle księżyca?)

Moim zdaniem we frazie powinna być zachowana i ciągłość i gramatyczna i logiczna nawet i choć minimalnie łączyć się z fargmentem i przenikać przez siebie.

Być może się mylę, ale ja właśnie tak czuję haiku i tak odbieram Twoje i przedstawiam Ci swoją interpretację.
Dobrze jest, gdy interpretacja czytelnika pokrywa się z zamysłem autora. Ale Twoja rola się już skończyła. Haiku już jest "moje". Pewnie, że możesz ukierunkowywać moje myślenie, ale obraz już zapadł. Przykro mi.
Nie umiem wytłumaczyć Ci tego tak, jak robią to fachowcy.
Nie chcę sprawiać Ci przykrości, próbując przedstawić swoje odczucia, które Tobie nie odpowiadają więc nie miej mi za złe.

Do następnego haiku :-))
Pozdrawiam,
jasna :-))