iersz zwyczajny

[Lady Aj]

Dziś wszystkie słowa zardzewiały, myśli zwisają postrzępione,
Wiersze spotkane przypadkowo twarz odwracają w drugą stronę.

Zachody słońca dziwnie zblakły, posnęły zjawy w ciepłym mroku,
Tak właśnie się z obłoków schodzi wprost w szarość życia krok po koku.

Anioł, co wciąż poetów mami, skrzydła z codziennej ma gazety;
Anioły żyją dzisiaj skromnie, na pióra nie stać ich niestety.

Mnie nie stać za to na marzenia, które są drogie, a tak nikłe,
Dlatego w ramach oszczędności zacznę pisywać wiersze zwykłe –

Wiersze powszednie, nieświąteczne jak czarna kawa na śniadanie,
W których zwyczajna proza życia wlewa się w każde nowe zdanie.

Wyskrobię z duszy resztki złudzeń, przestanę ścigać się ze słońcem
I po kolana wejdę w bezkres, nietrafnie nazywany końcem.

Świat będę składać z czarnych liter, zwijać w rulony pergaminów,
A potem palić go i czekać aż się zamieni w dym z kominów.

Bo po co komu świat zwyczajny, tak podeptany i roboczy
I po co wiersze obrażone, którym nie można spojrzeć w oczy.

[Lady Aj]

Przepraszam z góry za brak literki w tytule, nie wiem dlaczego tak się stało. Podejrzewam że nic już nie da się z tym zrobić. Pozdrawiam :)

[zak stanisława]

rozczuliłam się nad tym szarym życiem, szarym wierszem, który rytmicznie płynie po wersach, ładnie komponując całość,
....ale to jesienna melancholia, wiem że Pl spojrzy jeszcze z obłoków na ziemie i dostrzeże wszystkie barwy tęczy...
a iersz podobasie!
duży cmoookeS Lady ajłajbum!;)))

[Lady Aj]

Dziękuję Stasiu Kochana. Cieszę się, że "iersz" przypadł do gustu :) Rzeczywiście, winna jest pewnie zbliżająca się jesień :)) Całusy.. L.A.Ł.B.

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie tylko w tytule ale to pryszcz.
ważne że wiersz czytelny i zrozumiały
no i tak pięknie zakończony
pozdrawiam Waldemar.

[Ewa_Kos]

Wiersz się podoba, taki "płynący" jak lubię; jesień póki co też np. dzisiaj, ale
przecież jesień to jesień, poszarzeje w końcu i schłodzi i dym w kominie
się pojawi:))) Pozdrawiam bardzo ciepło:)))) EK

[Jacek_Suchowicz]

Lecz kto się pozna na Twych wierszach, tych najzwyklejszych czy roboczych,
Jeśli nie znajdą one wieszcza, co będzie czytał je w sobotę.

Jeśli przeczyta w poniedziałek, lub w inny dzionek ciężkiej pracy
To oczy będzie miał zaspane, czy coś zrozumie, coś zobaczy?

Jeśli przeczyta przy szabasie, kiedy jest: rześki, rozprężony,
Dostrzeże kilka wiersza znaczeń, no i fantazji da się ponieść.

pozdrawiam :)))

[Ewa Jaworowska]

Nie potrafię tego okreslić, ale jestem pod wrażeniem, a szczególnie pod wrażeniem trzech ostatnich zwrotek - chociaz bardzo smutne. Pozdro :)