Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
you bring so much joy and than you bring me
more joy*


gdy mam zajęte ręce trzymasz się
choćby kieszeni

czasem płaczę nad rozlanym mlekiem
zamiast spokojnie ci uwierzyć że przecież
nic się nie stało, trzeba tylko wytrzeć oko
w oczko dyskutujemy o trzech
magicznych słowach – mi też nie zawsze
przechodzą przez gardło

pewnie dla ciebie składam się głównie z nóg
za rzadko stajemy twarzą w twarz
widzisz, problemów przybywa z wiekiem

*

uczymy się zawdzięczać coś sobie
ty wiesz że mówi się auto, nie bu
i że warto przestrzegać zasad

a ja wiem: najważniejsze

by było zdrowe


-----------------------------------------------
*Kate Bush „Lovely Bertie”
Opublikowano

Martyno, widzę że wiele się zmieniło, mały mikołajek?-
gdy mam zajęte ręce trzymasz się
choćby kieszeni

trzeba tylko wytrzeć oko
w oczko dyskutujemy o trzech

pewnie dla ciebie składam się głównie z nóg


do "dużego "masz za mało zaufania:
czasem płaczę nad rozlanym mlekiem
zamiast spokojnie ci uwierzyć że przecież
nic się nie stało,
....
problemów przybywa z wiekiem


piękny wiersz , Martyno! ściskam gorąco!
zdrówka i radości!
cmookeS

Opublikowano

ciekawie, tak przekrojowo o życiu peela, o jego relacjach z drugą osobą.
peelowi chyba troszkę brakuje czasem zaufania, a jak sam mówi niepotrzebnie.
/nie jestem pewien czy czasem nie wkrada się tu ironia ?/
'problemów przybywa z wiekiem' - jasne, ale przecież jeśli jest się
z pewną osobą, jeżeli zna się ją już dość długo, to przecież w jej towarzystwie
powinno tych problemów ubywać. wychodzi na to, że nie zawsze tak jest.

zastanawiam się czy nie lepiej byłoby zakończyć wiersz przed gwiazdką,
ewentualnie pozbyć się drugiego wersu /w drugiej części utworu/. i jeszcze
jedno - co robią te 3 przecinki ? absolutnie zbędne w moim odczuciu :)

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...