Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rogata dusza

Nina Kram
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nina Kram

Nina Kram

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jestem tutaj, czy gdzieś tam
To przecież ten sam życia kram
Zachwytu brak :och i ach
Bo muszę mieć jakiś ten dach
Muszę przecież też coś jeść
Głupot nie będę żadnych pleść
Wszystko jest względne
Mówiąc bardzo oględnie
Każdy z nas jest inny
Każdy czuje się winny
Winny sobie, komuś tam
Szukając bytu swojego ram
Nikt nie chce przecież litości
Tak samo jak niechcianych gości
Filozofie stworzyły Idee
Stawiając przed nami cele
Życie je dzień po dniu weryfikuje
Realizm czy marzenia gloryfikuje?
Przykład mam brać z natury?
Wtedy, kiedy los jest bury?
Nie będę przecież tylko łanią
Co jelenie gonią za nią
Nie będę też dojną krową
Mlekiem karmić wszystkich gotową
Nie jestem zającem tchórzliwym
Tylko na swoje bóle wrażliwym
Nie jestem słoniem co powoli myśli i chodzi
Ani kukułką co swoim głosem zwodzi
Od czasu do czasu jestem jeżem
Koląc tu i tam w dobrej wierze
Oślicą dawno się już nie czuję
I żadnego osła nie potrzebuję
Nie ma tu żadnej mojej winy
I szkoda nawet na to śliny
Że mało kto wśród ludzi
tak na prawdę mój podziw budzi
Razem czy osobno – żyjemy w stadzie
Że głupotę widzę – na to nic nie poradzę
Jak wiem mało kto, ma serce i duszę
To nie ja ten mur przecież skruszę
W naturze najlepiej rośnie chwast
Nie wyplenisz go schylając się raz po raz
Dopiero pożar pali wszystko do zera
I dzieje się wtedy w historii afera
To też mamy chamstwa i egoizmu furę
Karykaturę snobizmu też nie małą górę
Bo przecież jest łatwo kochać tylko SIEBIE
Ja po żadnej stronie tego Boga nie siądę w niebie
Po co ON mnie więc niepokorną stworzył?
Chyba po to aby los mnie upokorzył
Dał mi uczuć całą gamę, dał i rozum….dał…. za wiele
Każąc patrzeć na świat zgodnie z naturą jak CIELE

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mitylene
      Milcząca miniatura

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • Wędrowiec.1984
      Perun

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • Berenika97
      Perun

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Myszolak
      grzecznościowo?

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • Wędrowiec.1984
      Kusaki

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...