otwarcie

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Otwarta kłódka znaczeń, ściągam łańcuch wersów
wjeżdżam bramą dopełnień w koleiny drogi
traktor pyrka, podesty chrzękliwie ścierają
drzazgi wystającymi gwoździami. Staję. Młot.

Z głowy za mną kapelusz, za mną przyzwyczajeń
prześwietlające cięcie nadrosłej korony
przerzedzanie zawiązków, zawiązywanie paktów
nawet o nieagresji. Wyobrączkowanie

Być może na ziemi sad, niebo jest bezsporne
chmury nieuniknione, pas – herbicydowy:
podkrzesywanie myśli zakończyłem dawno
pod rozdrabniarką codzien–ności gałęzie strze-

-lały z góry między rząd. W kropli ośmiu godzin
podpisałem kwaterę modlitwy. Łatałem
dziury wycięte w siatce – złodzieje zrywają
najlepiej wybarwione rozdwojonych półkul

dwa coma jeden deko. To wszystko jest za mną.
Teraz wjeżdżam do ludzi z paletą na widłach
wywożę napełnioną: cnotliwe jabłuszka
lukrowane polucje wiśni, sen czereśni

zatwardziałe owoce posrebrzonych śliwek
Pracuję, gryząc w ustach ironię aronii
Niebo pyta o ogień, zaciąga fajrantem
Wciskać w dechy hamulec? Nogami do przodu?

Proszę Cię, Kierowniku: wstrzymaj gradobicie!

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Tak, to chyba rekord w ilości przeczytań i koment.
A gryzłaś kiedyś aronię? Jest naprawdę ironiczna. Ananas... a na nas spadł ananas.

[Roman Bezet]

Aronia ironii jest dla mnie ok, jeden z lepszych pomysłów metaforycznych, momentami często męczy obserwacja wpychania prozy (poetyckiej - zgoda) w formę formy, aż autora żal ;)
pzdr. b
ps. Wychodząc od wersów (i inych atrybutów wiersza) poprzez nawozy i RZĄD ;) - ku owocom dążymy, z tym, że ten nawóz - rządowy - nie sztuczny, jak najbardziej naturalny: wielkie g... ;D

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Mam nadzieję, że nawias nie dotyczy TEGO wiersza.
Ale interpretacja polityczna raczej płytka.

[Bogdan Zdanowicz]

Jeśli poeta poczuł się urażony - przepraszam ;)
Są dwa nawiasy, więc nie wiem...
a to nie interpretacja, tylko żart,
żeby napisać jakąś analizę tej gęstej materii - trzeba siąść na pół dnia, skądby u mnie tyle czasu?
pzdr. b