Filiżanki słów

[slawomir_zeromski]

Dążymy do tego miejsca,
każdym dobrym uczynkiem
przybliżamy się do niego.
Gdyż dopiero tam tęcza ma swój koniec
a początek u tronu Pana.

Mój dobry aniele, poprowadź
naszą dwójkę tam, gdzie
ciepło wylewa się z filiżanek słów,
a promienie ocieplają radosne twarze.
Nadaj nam swoją czystość.

U Ciebie, mój aniele, możemy nabyć
szczęście za uśmiechy dwa,
wir zdarzeń pochłonie nas za spojrzenie jedno.
Dobry to będzie aniele dzień, kiedy
nasze duchy dostaną z powrotem harfy...

[Karmenka]

Wzruszający, inspirujący... Szczególnie podoba mi się: "ciepło wylewa się z filiżanek słów"

[slawomir_zeromski]

Jej też się to podobało...

[Sylwester_Lasota]

...a niech Im się spełni... ale uwaga! rzeczywistość jest jak dziki kot: ma ostre zęby, drapieżne pazury i... nerwy w ogonie. .. chociaż często, na pierwszy rzut oka, wydaje się taka... milusia. szersze spojrzenie na rzeczywistość dwojga, którego mi tu trochę zabrakło, niczego nie psuje, natomiast czasami pomaga przetrwać. miło było poczytać. pozdrawiam.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trochę namieszałam, Anioła oczywiście nie chciałam się
pozbyć w autora myślach, lecz zauważyłam dwa przesłania
jedno wskazujące na tron Pana, a drugie Anielskie, zatem
żeby tak bardzo nie mieszać czytelnikiem, proponuję taki
zapis, a prośba-wiersz tak odczytuję,
pozdrawiam :)