romans na miarę pasternaka

[Nessa Isilra]

to była miłość na miarę
uszyta z płótna sukienka
zwabiła go wieśniaka
antka za potoka do niej
żydówki żony szmula tego
co trzymał w garści
wójta młynarza nawet księdza

spotykali sie potajemnie
tak że cała wieś wiedziała
tylko nie szmulu i antkowa
w karczmie pod lasem tam
kochali się jak umieli
wielokulturowo

potem przyszła ona
w czarnej atłasowej sukience
on zaciągnął się do wojska
ją spotkał los tysięcy

banderowcy spalili karczmę we mnie
płynie krew pokoleń

[Pancolek]

:)))) jajcarskie, że hoho. Nie mój typ wierszowania, więc ciężko mi coś Ci doradzić- w każdym razie pomysł dogodził mojemu humorkowi :))
Pancolek buziaki śle Nessce!
PS: A co do łączenia pasji matematycznej z historyczną... Jestem pod wrażeniem :)

[HAYQ]

Ja mam trochę inne odczucia, bo nic "jajcarskiego" nie zauważyłem.
To raczej smutny wiersz (z uwagi na puentę i "los tysięcy") i charakterem przypomniał mi czasy Ewy Demarczyk
i jej "Skrzypka Hercowicza".

Podoba mi się +++
Pozdrawiam.

[Nessa Isilra]

Pancolku bombastycznie, że Ci się choć troszeczkę podobało:):):)
Nessa buziale śle Pancolkowi:)
HAYO dla mnie to też smutny wiersz. Strasznie się cieszę, że jest okej:):) Cmokasy:)

z dygnięciem Nessa