„ Twarz zamyślenia”

[Madonna]

w skruszonych myślach dnia
kolorowe ryby szumnych ulic
znikają szorstką łuską w cieniu bram spotkania

znikają by powrócić jak zamyślenie

pod palcami blasku zgaszonej świecy
w mroku szarej ciszy

twarz chowana za zasłoną
zamyślenia w okiennicach
dusznego życia

spogląda na nas by pewną być
zapatrzenia

w skruszonych myślach – z tej układanki
zbiera wspomnienia w fotografie
deszczu szat


zagrajmy w nią jeszcze raz
w te niepoważną grę – tak od niechcenia
znajdź jej znaczenia w kwiecistych
kartach lat...

milczenie- oczyszczeniem czasu
nieba z hebanu

kasztanowe spojrzenie- skupienie na roli miłowania
i wiecznego radowania
z oczu...

spoglądasz tak...
ja widzę, – bo chcę
słowa niewypowiedziane

i Twa twarz zamyślona

[kaja-maja28]

Myślę ,że jest tu kilka strof ujetych,jakby nie z tego wiersza
Twarzy i tak nie schowasz za za słonką w słońcu czy przy lampie
I tak ją zobaczysz.
Pozdrawiam milutko

[Madonna]

Troszkę niezrozumiałaś ..ale o tak miło,że komentarz się pojawił...


:)