Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szlachetna duszo,
nikt sie nie dowie,
kto Cię stłamsił.
Dziś piękność i wielkość Twą opisuję,
bo cierpię przez Ciebie.
Jesteś nie z tej ziemi-już wiem.
Pełna wszelkich uczuć różnych ziem.
Kierujesz życiem człowieka każdego.
Nawet życiem człowieka intymnego.
Kierujesz nim poprzez chociaż sumienie,
które nie zawsze jest wysłuchane przyjemnie.
Mimo,że prawie zawsze ma rację,
lecz skąpstwo i chciwość wywołuje negację.
Twoja delikatność jest sławna.
Jedno drobne słowo to praca,
kilka złych powoduje już rozmyślenia,
a złamanie Jej uczuć to już dygotania.
Kontrola całego człowieka wtedy pada.
Uczucia te wychodzą ponad lata bywania.
Nawet najgenialniejszy rozum ludzki nie potrafi im sprostać.
Wiara,nadzieja,miłość - trzy cnoty Boskie.
Wszystkie są one Duszy głosem.
Choć wychodzą ponad nasze pojmowanie,
rodzą przecież nasze bywanie.
Człowieka największym szczęściem jest ich przeżywanie.
Choć nie zawsze szczęśliwe...
... duszy wysłuchanie.

Opublikowano

Oto przedstawiam serię moich pierwszych kroków. W lipcu 1999 roku po silnym przeżyciu emocjonalnym zacząłem pisać rymowanki.Napisałem wtedy trzy: "Być zwierzęciem czy człowiekem"(wiersz wolny),"Hymn do duszy"-który macie przed sobą no i "H2O",która jest ostatnią archiwalną rymowanką którą zamieszczę wkrótce tutaj.Pozdrawiam wszystkich.Korzystajcie ze słońca póki jest! :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • co masz na sobie zapytał wybrałam chanel po czym swobodnie przeszła  do bardzo poważnego tematu a zapach rozwijał się  w kolejnych godzinach przez aksamit róży damasceńskiej po paczulę w bazie
    • @Berenika97Trochę późno, ale nie nadążam, sorry.   To, co porusza najbardziej, to świadomość, że prawda nie jest czymś bezpiecznym, że zawsze ma w sobie głębię, której nie da się oswoić. A jednak ta jej surowość nie paraliżuje, pozwala patrzeć, zastanawiać się, wracać do siebie ze zmienionym oddechem, z innym spojrzeniem na świat. Lubię w tym wierszu, że nie próbuje oszukać czy pocieszyć – mówi wprost, że prawda jest żywiołem, wymagającym odwagi, a my możemy ją tylko spotykać, krok po kroku, wchodząc w jej ocean.  
    • @Stukacz No naprawdę bardzo fajne i merytorycznie i technicznie, aż miło posłuchać :))
    • Tekst powstał przed 2024 rokiem - czas rządów tzw. Zjednoczonej Prawicy - link do niego poniżej:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ~~ Tekst mój (bronmus45) - wokal i muzyka SUNO (AI) ~~  
    • trzeba stworzyć postać literacką, kogoś będącego jak herbertowski pan Cogito. swojego nazwę Mojito. i oto przed nami wiecznie wstawiony miś ofiarny, którego możesz obarczyć odpowiedzialnością za wszystko, czego zapragniesz. to skurwomiś wgapia się ciągle w (oczywiście niewyrzucone!) zdjęcia swojej byłej, kłamie jak najęty, jak opętany ćpa. prawdziwe bydlę, zwierz nie do resocjalizacji! i ja mu dołożę cech spod ciemnej gwiazdy, dosypię mroku do "szczurów" na talerzyku, doprawię jadem to, co w szampance (straszny używkowiec z pluszaka!). obdziarany misiulek tylko dlatego nie podcina sobie żył, że, po pierwsze: aua, po drugie – szkoda kroić tatuaże i wyglądać potem jeszcze szpetniej, jak mięcho pomasarskie albo Niklas Kvarforth. a do Bugu nie hopsa, bo ma ładnych parę kilometrów (lenistwo ratujące skórę!). słowa łobuza – funta pluszu niewarte. przytulisz go – żyletki wychyną z watoliny, wysuną się igły i ostrza kos. tfu! na misia urok!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...