-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 19 240
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witaj - dziękuje ci serdecznie za tak miły komentarz - jest tak jak wspomniałaś
staram się by w moich wierszach nie było trudno by czytający
był zadowolony -
Pzdr.serdecznie.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 78 odpowiedzi
- 1 825 wyświetleń
-
Bóg stworzył świat a kto Boga 1 2
Przez Waldemar_Talar_Talar, w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy
- 38 odpowiedzi
- 923 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 647 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 578 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 512 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Magdalena · Opublikowano
@hollow man "Błyszczą w tęczówkach Gdy znikam jak hologram" Mieć i nie mieć, być zaczynaniem Do końca świata, jak śpiewają idioci W disco polo, oni też znają prawdę Odległe nasycenie na łyżeczkach Wydaje nam ciało, w rozkoszy Ulotnej przemiłej przemijającej My to, my to przemijanie znaczące -
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano
Egzaltacja trawi mózgu mego bruzdy wypalając ścieżki głowie niesie pustki i skutecznie lontem iskra płomień toczy potęgując traumy otwiera mi oczy. Odbiera aktywność konstatację składa jak na nowo życie swoje poukładać jak ogarniać inne mego stanu sprawy jak całować ręce przez które ból krwawi. Rozpoczynam prace których nie ukończę wybijając głowie ambicje wschodzące przeszłość poukrywam z drugiej strony kuli myśląc infantylnie że mnie to utuli. Postrzeganie życia wzbudza zaniechania bo przekreślam szanse nie do pokonania kontemplacja ciśnie nowe myśli moje analiza zmierza do wiecznych urojeń. Podekscytowany wiecznie niespokojny duch roztrząsa ciało rozpętując wojny trudno imputować jest niezrozumienie słaby rozbryzg umysł a ciało mi mdleje. -
Przez Sekrett · Opublikowano
Jak to jest być niebytem, który nie pragnie niczego? Jak to jest nie musieć pochłaniać zasobów wzdłuż i wszerz w nieustannej próbie nasycenia własnego ego? Przeżuwać etykę i trawić filozofię ciągle będąc zachwyconym swoim jestestwem jakby miało ono być z pewnością lepsze od wszystkiego innego? Jak to jest być nicością, która odnajdzie w sobie wszystko, czego zapragnie? A że nie pragnie niczego, to Nic znajduje – odnajduje nicość samą siebie. Chciałabym zamknąć umysł, o który tak troszczyłam się, by był otwarty. Odrzucić rozpraszające „chcenia”, które źródłem są porażki i przyczyną cierpienia. Zasnąć jako człowiek, lecz obudzić się będąc martwą materią. Choćby wazonem. Jak to jest być wazonem? Istotą użyteczną właśnie z powodu pustki? -
Przez leo · Opublikowano
@Poet KaNie jestem zapoznany z żadnym z wyżej wymienionych, muszę przyznać
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się