Król żebraków

[Gilraen Ringeril]

Stoi boso na wyziębłej ziemi
w płaszczu, który dawno już umarł.
Wszechobecne bóstwo uplata mu włosy
i wznosi obumarłe źdźbła traw.
Na horyzoncie cesarz w purpurowej szacie
martwy na każde wezwanie.

A on wpatruje się w swoje bose stopy
i cieszy się, że jest biedny i kocha go syn cieśli.

[Nessa Isilra]

Witam nowicjusza:)
Wiersz jak na pierwszy raz jest dobry, fajnie się czyta.
Z dygnięciem i pozdrówką Nessa

ps radzę przygotować się na wszystko:):)