(jesienne słońce)

[Boskie Kalosze]

jesienne słońce
w oknach akademika
piętro po piętrze

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się, obrazowe i zabawne :-)

jesienne słońce
po ścianie akademika
z okna na okno

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się, obrazowe i zabawne :-)

jesienne słońce
po ścianie akademika
z okna na okno

Zabawne, ale tylko w pierwszym odczycie, co ładnie uściśla Twoja interpretacja :-)
Początkowo miało to być coś związanego z zachodem, potem ze wschodem. W końcu zrobiło się z tego jesienne słońce, ponieważ jest niskie (stąd wschodzi albo schodzi po piętrach akademika, co może oznaczać kolejne poziomy nauki). O tej porze roku słońce krótko stoi w zenicie, zarazem jesień to czas powrotu na studia. I tutaj zawarta jest smutna, przeciwstawna tamtej interpretacja: kiedyś jeden ze znajomych nie wrócił z wakacji - utopił się podczas kąpieli w jeziorze.

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakby szukało na każdym piętrze/oknie kolegi... Smutne.
Takiej interpretacji trudno się doszukać, bo ja też odebrałam Twoje haiku jako radosne.

Pozdrawiam,
jasna :-)))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudno doszukać się konkretnego przypadku, jednak taka możliwość interpretacji istnieje. Obserwacja może być poczyniona przez jednego ze studentów, który przechodzi z piętra na piętro i na każdym widzi schylone nisko słońce, jakby też czegoś/kogoś poszukujące?

Pozdrawiam.

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudno doszukać się konkretnego przypadku, jednak taka możliwość interpretacji istnieje. Obserwacja może być poczyniona przez jednego ze studentów, który przechodzi z piętra na piętro i na każdym widzi schylone nisko słońce, jakby też czegoś/kogoś poszukujące?

Owszem. Każda interpretacja może zaistnieć. Tylko, że przy takim zapisie:


ja widzę radosny powrót studentów z wakacji. Mimo, że już jesień, jeszcze ciepłe promienie słoneczne zaglądają do każdego okna, gdzie wszyscy się witają po długiej rozłące. Towarzyszą temu wybuchy śmiechu, gwar, oglądanie zdjęć, porównywanie opalenizny i wakacyjne opowieści.

Jeśli haiku miałoby być również o tym, że kogoś zabrakło w tej radosnej scenie, to brakuje mi czegoś w rodzaju: puste miejsce, wolny wieszak albo czegoś, co choć trochę naprowadzałoby na taką właśnie interpretację. Z powyższego, przynajmniej dla mnie - nie wynika. O tym dowiaduję się z Twojego komentarza.

Haiku bardzo mi się podoba.

Pozdrawiam serdecznie,
jasna :-)))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przede wszystkim to właśnie chodziło mi po głowie (przy okazji przypomniał się Bogdan), dopiero potem ktoś vis a vis z lornetką razem ze słońcem prześwietlający piętro po piętrze ;-) Dziękuję i pozdrawiam.