Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Adamowi Sośnie

jestem kiedy odchodzą anioły
na kołdrze kładę niebieską różę
rozpalasz płomienie czterem wiatrom
mistrzowsko ręką trzymając rumpel

równo wygięte płaty na rejach
lnem zakwitają siłą błękitu
woda chce unieść burtę do góry
dziób rozbryzguje fale na pyły

po twarzy czasem krople się toczą
zaraz wiatr przedni rosę osusza
wtedy zamieszkasz w bocianim gnieździe
by głową dotknąć zenitu nieba

03.08.2007
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wybacz Marletko tę upierdliwość, jeszcze pod dedykowanym wierszem,
który przez najważniejszą osobę już został pochwalony. Nie mogłem się oprzeć.
Pozdro wieczorne:)

Bartku!
Jest napisane ''płomienie czterem wiatrom'', a nie ''płomienie wiatru''- nie widziałam aby wiatr posiadał płomienie.
''płaty'' nie kojarzą sie Tobie z żaglami,a jednak o żaglach wspominasz, więc jest skojarzenie.
''rozbryzguje'' - woda najczęściej pod wpływem dużego uderzenia o twarda powierzchnię.
''przedni - wiatr z przodu.Nie każda jednostka jest w stanie dość mocno ostrzyć do wiatru.
Jeśli uważasz że nie należy przesadzać w poezji -nic na to nie poradzę.
Poza tym wiersz jest dedykowany, a dedykant i tak wszystko zrozumie.
Bardzo dziękuję za wnikliwość.A jeśli pozostawiam jakiekolwiek watpliwości...:)))
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wybacz Marletko tę upierdliwość, jeszcze pod dedykowanym wierszem,
który przez najważniejszą osobę już został pochwalony. Nie mogłem się oprzeć.
Pozdro wieczorne:)

Bartku!
Jest napisane ''płomienie czterem wiatrom'', a nie ''płomienie wiatru''- nie widziałam aby wiatr posiadał płomienie.
''płaty'' nie kojarzą sie Tobie z żaglami,a jednak o żaglach wspominasz, więc jest skojarzenie.
''rozbryzguje'' - woda najczęściej pod wpływem dużego uderzenia o twarda powierzchnię.
''przedni - wiatr z przodu.Nie każda jednostka jest w stanie dość mocno ostrzyć do wiatru.
Jeśli uważasz że nie należy przesadzać w poezji -nic na to nie poradzę.
Poza tym wiersz jest dedykowany, a dedykant i tak wszystko zrozumie.
Bardzo dziękuję za wnikliwość.A jeśli pozostawiam jakiekolwiek watpliwości...:)))
Pozdrawiam.

Cóż, jeśli mam być szczery to... ;) Rozumiem, że mam siedzieć cicho:)))
Opublikowano

Bartusiu!
Ja nikomu nie każę siedzieć cicho:)))
Każdy ma prawo do własnego zdania
tzn. wiersz nie musi się Tobie podobać.
Rozumiem, jeśli nie znajdujesz tu nic dla siebie.
....a ''pył'' posiada liczbę mnogą.
Ahoj!!!!!!!!!!!!!!!!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Między pyłami a pyłkami jest taka różnica jak między tyłami a tyłkami;)

Wszelkie decyzje i tak należą do szanownej autorki:)
Pzdr.:)
Rozumiem,że mam u Ciebie ''w plecy''
Serdeczności.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Między pyłami a pyłkami jest taka różnica jak między tyłami a tyłkami;)

Wszelkie decyzje i tak należą do szanownej autorki:)
Pzdr.:)
Rozumiem,że mam u Ciebie ''w plecy''
Serdeczności.

Marletko, tylko jeśli chodzi o "rozpalasz płomienie czterem wiatrom", "wiatr przedni"
oraz "zenit nieba":)

(jeśli chcesz, żebym przedstawił jeszcze raz bardziej konkretnie swoje stanowisko
- proszę bardzo, ale chyba nie masz się czym przejmować:)
Pozdrawiam serdeczniaście.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Warszawski ptasiniec”   Patrzę przez okno codziennie, ciekawski człowiek jest ze mnie, chętnie ptaki obserwuję, często się im przypatruję.   Widzę gołębie i wrony, kawki widzę i gawrony, mewy znad Wisły ciągnące, piskliwym głosem skrzypiące.   Wróble rzadko przylatują, prawie się nie pokazują. Nie lubi wróbli Warszawa, a może to wróbli sprawa?   Może się jej obawiają, że tak rzadko tu zaglądają. Dużej Warszawy nie lubią, bo boją się, że się zgubią.   Czasem zaglądną sikorki, przeszukują w pniach otworki, larw i gąsienic szukają, „pia-ki, pi-kiki” śpiewają.   Z pewnością ta ich rozmowa sikorcze sekrety chowa, ale jakie — tego nie wiemy i raczej się nie dowiemy.   Zdziwieniem — jak na Warszawę — bywa, że dzięcioły żwawe czasami tu zaglądają i dziobami w korę stukają.   A pan kos na czubku drzewa, wieczorem i rano śpiewa, a pani kosowa — żona, w gałązkach drzew zaczajona.   Sroka coś zaskrzeczy w locie, paszkot usiądzie na płocie. Ptasiniec w Warszawie mamy, choć ledwie go dostrzegamy.   Leszek Piotr Laskowski.      
    • Napiszę się dla ciebie   jak wiersz bez rymu ale z rytmem pożądania   niech głosem zabrzmi pragnienie nigdy nienapisane   przez litery rozebrany jestem nagi tobą odczytywany   pisząc siebie poczekam aż będziesz wypowiedziana   umieść nas między wersami rozbierzmy miłość razem napiszmy się na nowo
    • @lena2_ cudnie - jak ja lubię taką formę 4/4/4 i sentencja wspaniała nawet nie zdając sobie sprawy cały czas się o nią ocieramy   twa wrażliwość czasem zda się nieskończona już dostrzegasz te problemy które przyjdą chociaż słowem wiele razy je pokonasz lud uparty robi swoje - idzie w nicość   pozdrawiam    
    • @Poet Ka fajne porównanie poezji do chirurgicznej precyzji. ("Chirurgia i precyzja" S. Barańczak)   "wzdęte z bólu to właśnie twój najlepszy atrament"- Twoje, łał!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...