Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żałosny widok trupa
Ta trumna
Te mary
Głoszą,że życie ludzkie
Podobne do pary

Ten Trup woła
Ostrzega
Że ani się zwiemy
Kiedy też my trupami
Na mary padniemy

To co się z Nim(Nią)stało
To i nas nie ominie
Przyjdzie śmierć
Niespodziewanie
W niepewnej godzinie

Dym kadzidła
I te krople wody
Są ludzkiej znikomości
Widoczne dowody
Od bram piekła-ucieczka

Kryje się woda w ziemi
Tak i my się skryjemy
Niknie dym na powietrzu
Tak i my znikniemy
Nikt wieczny nie będzie.


______________________-
Taki smutny ten wiersz,bo prawie byłam dzisiaj na pogrzebie.

Opublikowano

Rzeczywiście, wiersz wysoce relfeksyjny, chociaż mnie akurta przyciągneła inna sprawa, zgodność rymów w pierwszych, trzech zwrotkach, dobrze poukładane rymy tworzą w parze z niezywkle pojemną relfeksyjnością "akustyczność dzieła",czyli jego zawartość merytoryczna jest gigantycznie wyolbrzymiona, ale musi pani popracować nad ostatnią strofą, aby wiersz był pełny i zgodny, proszę o to, bo szkoda utworu))):
pozdrawiam i proszę o ocenę moich wierszy):

Opublikowano

Myślę,że końcówka jest w temacie,nawiązuje ,ze wszystko ulatuje jak i człowiek.
Poprawiłam tylko błędy,o których nikt nie wspomniał:)
Myślę,że wiersz jest przejrzysty i to właśnie chciałam w nim przekazać.

Pozdrawiam milutko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 73. Spirala losu (narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza)   1.   Armia jak morze. A człowiek i tak zostaje sam przed ciosem.   2.   Patrzę na szeregi — piękne jak mozaika, ale kruche.   3.   Baktrowie, Persowie… Wszyscy odważni, wszyscy śmiertelni.   4.   Pancerze błyszczą, kroki równe — może nie wszystko stracone.   5.   Każdy wygląda jak zwycięzca — do pierwszego krzyku.   6.   Los lubi spirale. A my znów stoimy w tej samej.   7.   Ile razy jeszcze? Tyle, ile trzeba, żeby zrozumieć.   8.   Piję wodę powoli. To może być ostatni smak tego świata.   cdn.
    • @Trollformel

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka Hmmm, oddycham bańkami mydlanymi

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję. :) 
    • @Poet Ka   zdecydowałem.   domowa anihilacja tożsamości zasługuje na wiersz.   nawet jak będzie turpistyczny z ciężkim oddechem brudu.             @viola arvensis   dobrze, że zajrzałaś bo poustawiałaś wszystko na swoim miejscu dodając mi odwagi.   w moim luźnym stylu życia zresztą:)   bardzo dziękuję:)   szczególnie miłe pozdrowienia:)               @Berenika97     był już film "paryż nocą" to teraz czas na "lodówka nocą" :)   dziękuję Nika za dobre słowa:)   za Twój entuzjazm:)   za wsparcie:)   pozdrawiam:)    
    • Życie jest ulotne, a nasz uśmiech się czasem powoli rysuje, później jest wspomnieniem, bo znowu się czymś zmagamy. Lepiej oczywiście nosić uśmiech cały czas, to pomaga, czasem tylko oczy się śmieją, zależy od sytuacji. Warto sobie go dorysowywać od czegoś przyjemnego, albo od do przyjemnej osoby. Ogólnie kocham radość, często poświęcam czas na małe radości. Dzisiaj przymierzałam stanik od Rilke i poczułam jakie mam piękne piersi i jak mi milutko jest w jedwabno koronkowym staniku. Po prostu muszę to mieć. Od razu się poprawia humor z czymś dla nas miłym, jak masaż, kąpiel. Myślę, że pocałunki, szczypnięcia poprawiają humor. Może wystarczy dobrana kobieta, choć nie znam się na tym. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...