Mia nomo estas Legio

[Tomasz Hubań]

Mia nomo estas Legio.

Człowiekowi o tysiącu twarzach nie zdarzyło się jeszcze zwątpić
Człowiekowi o tysiącu twarzach wybaczano już nie raz, nie dwa
To miało miało miejsce przed wiekiem i wczoraj;
Człowiek ten miał też więcej niż jedną kobietę,
Więcej niż jedno łóżko dźwigało jego ciężar.
Po jego rękach nie raz płynęła krew,
Nie raz święcona woda.
Pocił się i marzł,
Głodował i objadał się,
Całował i gryzł;
Człowiek o tysiącu twarzach, gdy go zapytać, odpowie:
"Mia nomo estas Legio, cxar ni estas multaj"
Ale serce
Ma jedno.

[Krzysztof Adam Meler]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz jest naprawdę wysoce refleksyjny, bogaty w myśli oryginalne, ale słuszne.
Człowiek jako temat wiersza problemowego - to było nie raz - innowatorskie pozostają ujęcie i forma.

Rym: "Legio - jedno" jest nieco wyświechtany, trąca prostotą na tyle silnie, że gwałci ideowość przekazu.

Generalnie więc ode mnie poparcie dla takiej liryki, choć jeden znalazłem mankament (widziany oczywiście subiektywnie).

Pozdrawiam - K.A.M.

[kaja-maja28]

bardzo ciekawy wiersz
To tak jakby był jakiś mafiozo
Ale ta woda swięcona wygląda na jakiegoś duchownego
albo mam nie te myśli?
Ale ogólnie człowiek o tysiącach twarzach
myślę,że jest niepewny
Mieć swoją jedna,nawet ciut ładniejszą od diabła
ale ważne,aby był człowiekiem do życia
Pozdrawiam milutko