Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

posłuchaj: już zapomniałem, jak wyglądasz
w programie graficznym i jak się czułem
szukając słów lub innych połączeń,
najlepiej bez przesiadki. jednak
sypie się ze mnie jakiś pył, popiół.
suchy płacz? nie warto się rozwodzić,
kiedy można się rozstać. po co chodzić
po wodzie, kiedy przęseł wokół więcej
niż rzęs na mojej poduszce? dziwny,
dziwny wypadek. ofiary żałują,
że były zbyt trzeźwe, jednak nie proszą
o replay.

Opublikowano

Marcinie - wiersz ciekawy - odnoszący się do jednego konkretnego zdarzenia - według mnie - wymazania jakiegoś pliku - jakiegoś zdjęcia z komputera - stało się to na trzeźwo - nie przesyłasz jednak sygnału o powtórkę - o jeszcze raz

Wypadek - godny poety przy pracy

serdeczne pozdrówko W_A_R
ps. dałem wylew swej wyobraźni - interpretację pozostawiam na widelcu jak schabowego do wymrożenia mysli

Opublikowano

Wypalony poeta tracący połączenie z wyobraźnią, obrazem?
"nie warto się rozwodzić,
kiedy można się rozstać. po co chodzić
po wodzie, kiedy przęseł wokół więcej
niż rzęs na mojej poduszce?"
rozwodzić (rozwlekać lub rozwodzić) - nie warto cudować, wymyślać, męczyć się, rozpisywać, lepiej być "normalnym", iść na skróty - zrzędzenia wypalonego poety.
ofiary żałują, że się sobą nie upajały, lecz z obawy lub braku wiary w siebie nie proszą o replay.

A możliwe że to ja teraz chodzę po wodzie i cuduję zamiast po moście przejść.
Pozdrawiam
[sub]Tekst był edytowany przez Tommy Jantarek dnia 19-04-2004 02:51.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • są noce których nie pamiętam ale ciągle gdzieś we mnie czuwają tęsknota jest w raju nam zostały miejsca pełne słów ale czy jeszcze coś łączy ślad z życiem albo miłość ze szczęściem mam wrażenie że dziś wszystko znajdujemy na śmietniku wyobraźni chociaż spotykają mnie noce z których patrzę na księżyc i wybieram  pomiędzy zegarem a wahadłem bić - czy odbić się bywać czy zapewniać milczenie to przemijanie czy wahanie
    • @Berenika97 Chyba każdemu zdarzyło się rozpaść w obliczu niesprawiedliwości świata...to łatwo może pochłonąć. Ciekawy temat wiersza. Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk Ona, znaczy ta dróżka, jest tam stale, do dzisiaj :)    Dobranoc - gwiazdki na noc  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      @Andrzej P. Zajączkowski,  @Rafael Marius   dziękuję :)                                   
    • Nie jestem pewien, czy ona nadal tutaj mieszka, a więc przy każdej okazji kiedy muszę tędy przechodzić towarzyszy mi cichy strach przed jej spotkaniem, przed spojrzeniem jej oczu, albo może głównie przed odbiciem się w jej źrenicach. Nie ma w tym też wiele z patetyzmu - od jakiegoś czasu męczą mnie ataki kołatania serca, a boję się, że minięcie jej na chodniku w optymistycznym scenariuszu odebrałoby mi przytomność, a w gorszym, autentycznie zaszkodziło mojemu zdrowiu (w najoptymistyczniejszym - zabiło). Z racji tego, od miesiąca dawkuję leki przeciwkrzepliwe, a w maju mam ustalony termin ablacji. Ablacja. Lekarz tłumaczył mi - jest to zabieg, w którym pacjentowi wprowadza się do tętnicy specjalne urządzenie, wędruje nim aż do serca, a w sercu małymi impulsami pobudza się kolejne fragmenty przedsionków. W momencie, kiedy któryś fragment, sprowokowany impulsem, wywoła migotania, taki fragment bezlitośnie się zabija, na przykład wymrażając go ciekłym azotem. Pacjent w trakcie całej operacji zachowuje pełną przytomność. Uznałem, że jest w tym coś okropnie poetyckiego, to rozrzedzanie krwi, wkłuwanie się w tętnicę (udową!), wędrówka do serca, wymrażanie wadliwego serca. Lekarstwem jest zabicie feralnego fragmentu, wymrożenie go, aż martwe zostawi jedynie nieaktywną bliznę pośrodku zdrowo działającej tkanki. Czy w tym nie ma chociaż jednego wiersza? Jest. Myślę, że jest ich cały tomik - dlatego tak smuci mnie, że nie jestem ich w stanie napisać. Po zabiegu przeznaczony jest czas na obserwację, a więc może w ciągu tych paru dni spędzonych na szpitalnym łóżku znajdę czas, żeby to wszystko ubrać w słowa. Zapamiętam tam dodać, że robię to dla niej, że z naprawionym sercem, pierwsze co zrobię, to pójdę na jej ulicę, a ona, w pięknym majowym słońcu, przejdzie na drugą stronę ulicy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...