gdy cisza i deszcz

[Krzysztof]

deszcz
położył się rosą
na zmęczonych życiem dłoniach

przenikł mnie bliskością
najbliższą jaką być mogła
rozkrył mnie prawdę istnienia

w tej chwili wieszczej
wyrwał mnie
z nieskończoności myśli

w mgnieniu
gdy tak lekko mówił o przemijaniu
stał się dla mnie nowym sposobem być

przyniósł świeżość
która stała się dla mnie źródłem natchnienia
i otworzyła świat z książek

jak nigdy dotąd
wolnością i bezpiecznością moją był
tchnął we mnie siły i nadzieję

czułem że tej prawdy
jaką przede mną otworzył w ciszy swoich kropli
nie będzie nigdy dość

aż w szczerości tych doznań
pokochałem
ciszę i deszcz

[Judyt]

Trochę zbyt dużo powtórzeń słowa żyć,
ale warto, pozdrawiam

[Krzysztof]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zmieniam ;) zostawiłem jedno!
dzięki

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zmieniam ;) zostawiłem jedno!
dzięki

i to "i" jeszcze i...
piękne dłonie :)
pozdrawiam

[Krzysztof]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zmieniam ;) zostawiłem jedno!
dzięki

i to "i" jeszcze i...
piękne dłonie :)
pozdrawiam

dziś nic nie rozumiem :D
ale dzięki za pozdrowienia ;)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i to "i" jeszcze i...
piękne dłonie :)
pozdrawiam

dziś nic nie rozumiem :D
ale dzięki za pozdrowienia ;)

i mgnienie i jak nigdy dotąd i (...)
przeminęłam
pozdrawiam proszę