Do samotnych sześcdziesięcioletnich

[Anna Weronika]

Marzą o spokoju
Tak myślą bo niby taki wiek
Pod własną pierzyną we własnym domu
Hodują smutek niczym pleśń
Do czasu
Myśl niezawodna jeszcze
Instynkt skierowany na świat
Nadchodzi dzień co zmienia nagle
Cierpki monotonii smak
Trzeba odkurzyc księgę uśmiechu
Na nowo nauczyc się
Jak w tę grę się gra
Przypomniec ile warte jest ciepłe słowo
Gdy uśmiech w uśmiech idzie się przez park

[zak stanisława]

ee tam, nie jest tak zle z tymi 60-ciolatkami, potrafią się jeszcze śmiać do drzew i słońca, a nwet z siebie samych...( hołdują smutek niczym pleśń)- ładne
pozdr,ES

[Jacek_Suchowicz]

ależ smucisz i smucisz a tu:

Jesień przemiła pani
Uroków ma tysiące
Srebrem cię omami
Biciem serca gorącym

Przyjdzie naglym marzeniem
Mgiełką zasnuje oczy
I gorącym pragnieniem
Może jeszcze zaskoczyć

Potrafi wznieść na szczyty
Czułości i rozkoszy
By nagle z wielkim krzykiem
Na sam dół się stoczyć

Skropić policzki łzami
Jakby rzęsistym deszczem
Odświeżyć dawne rany
Jednym nieczułym gestem

Jesień to zbiór owoców
Tych słodkich i tych gorzkich
Tych hodowanych w pocie
I tych co same rosły
.
.
Jesień to czas wieczorów
Refleksji i nadziei
Dla ciebie szansa spora
By jeszcze siebie zmienić
.
.
.
Na odlot samolot czeka
za horyzont powiek
Nieważne: cieć poeta
Odleci dobry człowiek

pozdrawiam Jacek

[damian schreiber]

Nigdy nie mogłem zrozumieć w poezji jednego. Dlaczego czytając pomiędzy wersami treści niedopisane, czasami nie możemy zrozumieć tego, co autor chciał pokazać jako krajobraz swoich myśli. Być może jedynie 60-latki to wyważą w tym utworze.

[Anna Weronika]

Dziękuje za wszystkie komentarze. To miał byc taki wiersz o miłości, która przychodzi w późnym wieku...

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo ciekawie to opisałaś, czuć poezje
pozdrawiam Waldemar

[Bartosz Wojciechowski]

Hodują smutek niczym pleśń - fajne:)

Gdy uśmiech w uśmiech idzie się przez park - ładne:)


Pomysł jak najbardziej, można też z łatwością odczytać zamysł autorki,
ale:
świat - smak - pojedynczy, przypadkowy rym, wg mnie do zmiany;
powtórzone słowo "uśmiech" - wg mnie z jednego należałoby zrezygnować
(tzn. albo z tego z 10 wersu, albo z tych z ostatniego);
warto też popracować nad rytmiką, układem słów, przy stosunkowo niewielkich
zmianach łatwiej, płynniej będzie się czytać.

Plusik na początek, głównie za temat:)

[Katarzyna Leoniewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A to akurat udało się odkryć - urokliwy wiersz!

[Nata_Kruk]

Aniu, powiadają, że na nauki i miłość... nigdy nie jest za późno...:) za pomysł zostawię Ci plusik.
Pozdrawiam.