Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w gamach szarości zarys
formy wyostrza granica
światła i cienia - krzywa

pod naporem wzroku
linia odkształca się
rozciąga

i drży
naprężona struna

Opublikowano

Gdy mówię że coś jest krzywe, panwkratke mawia:- patrz tak długo aż się wyprostuje, sorki, Twój wiersz mi przypomniał te słowa,

w gamach szarości, zarys formy
granica światła i cienia
krzywa (linia )pod naporem wzroku odkształca się rozciąga i drży

teraz dopiero dojszło do mnie że to jest ERotyk subtelny, kobiecy architektoniczny, INKO, SUPER!!!!!
cmoookes!!!!

Opublikowano

no nie myślałem, że Inka tak to finezyjnie widzi
tylko to drżenie jakieś dziwne...
drżenie???? kurcze ...jakiś parkinson chyba

A Ty Stasiu
znów architektonicznie... no ja nie mogę :)
co za widzenie świata

INko
jesteś superaśna
że o wierszu nie wspomnę;)))

i tym razem nie pozdrawiam
za gorąco:)

Opublikowano

to jeszcze raz ja
tym razem w sprawie tytułu
jakie znów przebudzenie
tak jakby ktoś/coś spało

kurcze jakieś takie erotyczne
a tu przecie o zupełnie co innego chodzi


INko popracuj nad innym tytułem:)))

aha i w czwartym wersie coś bym zmienił
ale niech tam - jak Ty wiesz lepiej, to już niech tak zostanie

tym razem Pozdrawiam
i to wyjątkowo chłodno,
żeby było przyjemniej:)

Opublikowano

budzi się to, co zasnęło
przebudzenie jest intensywne... ostre, zaskakujące, niepokojące
budzą się zmysły, erotyzm... rzeczywistość... wszystko co chcecie ;)
dziękuję, że przeczytaliście, dziękuję za komentarz :))), INka

Opublikowano

jeszcze raz bardzo dziękuję Wszystkim
i przepraszam, że nie odpisałam osobno na wszystkie komentarze
kiepsko u mnie z czasem
zrewanżuję się dzisiaj uważnie czytając nowości i wrzucając swoje trzy grosze
pozdrawiam serdecznie, :))) INka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Poezja opowiada, dopowiada, stwarza kwantowe światy, obdarzone kwantową logiką, ale piękno czerpie z nas -czytających ją.
    • @karenka   Podoba mi się, jak zbudowałaś napięcie między czułością a rozczarowaniem. Obraz błękitnych oczu i usychającego kwiatu na początku buduje nastrój straty, a potem kolejne etapy tego rozczarowania - zazdrość, flirt, pęknięte marzenia jak bańka mydlana. Bardzo trafna jest metafora wędrownego ptaka na końcu - to piękne, że pokazujesz siłę i godność bohaterki, a nie tylko jej ból. Świetnie, że wiersz kończy się jej decyzją o odejściu - to nadaje mu mocy i sprawia, że bohaterka jest podmiotem, a nie tylko ofiarą. Świetnie!
    • @andrew   Piękny wiersz - ta "różowa sukienka", której nigdy nie było, a wciąż ją widzisz, to świetna metafora tego, jak wyobraźnia dopisuje własne obrazy do wspomnień. Finałowe "poezja wyrasta z wyobraźni" pięknie to domyka. Mało słów, dużo przestrzeni do myślenia.
    • @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...