Zgłoś

@andrew @Jacek_Suchowicz @Migrena @iwonaroma @Berenika97 @LessLove @Leszczym dziękuję Wam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@beta_b A ja nieco utożsamiam się z bohaterem Twojego wiersza, rozumiem gościa, rozumiem że taki być nie powinien i nie tędy droga i żadna z niego przystań, ale czuję tę postać wewnętrznie. I takową kobietę również bym zrozumiał.  @beta_b A tak poza tym, świetny wiersz !!

@Leszczym, @Poet Ka, @viola arvensis dziękuję pięknie

@jan_komułzykantzmieniłem "awatara" na nowsze :) ja też się cieszę, że lubisz poprawiać humory :) Pozdrawiam.

tam, gdzie nikt nie ma imienia miłość dzieje się sama bez kierunku bez dłoni bez twarzy nie ma ciebie więc nie ma mnie zostaje coś co oddycha pomiędzy i nie wie, że to oddech sekundy nie pękają nie mają o co się zaczepić ślizgają  po sobie jak szkło bez krawędzi czas przestaje się liczyć i nie zauważa, że znika jest ciepło które nie szuka źródła pamięć dotyku gładzi powietrze jakby chciała ocalić cień w miejscu gdzie cień nie ma się gdzie położyć przychodzenie i odchodzenie tracą różnicę przestrzeń zapomina kształty jak woda w której utonęło odbicie i nawet "między” rozpuszcza się w sobie pory roku i strony świata tracą pion jest tylko drżenie które nie umie zdecydować czy jest istnieniem czy jego odbiciem i wtedy - bez ostrzeżenia coś to czuje ale nie wiadomo czy to ktoś czy tylko ostatni ślad że ktoś kiedyś był