odwrócenie

[igor kobylarek]

płochliwość twoich oczu
wzbudza ascedenent wiary

dla mnie to kolejny dowód
na niewyczerpalny bezmiar czasu
dla ciebie mnogość

mówiłaś w pół do południa

oboje wiemy jak łatwo przeskoczyć
następną okoliczność

łapałaś mnie za koszule
na żarty

I znów odwiedzasz ten sen
gdzie kolej chwyta kolej
a oboje wiemy że to tylko
gonitwa niczego

dlaczego nie spróbujesz
od początku
bo zawahałaś się na moment?

zdolna nosicielko

czy ożywi cię kiedyś ten blask
w którym sprawdzasz co chwilę
w lusterku swoją urodę
a kolor lecz tylko przezornie pozostaje
bez zmian
udowodniłaś że tak
lecz dla ciebie niemożliwe
że by mogło to trwać aż tak krótko
wyróżniasz się wyróżniasz
a to przecież tuż tuż
była juz prawie
nie jest ta sama galaktyka
wiem że zahowałaś coś
lecz to zupełnie nie oto chodziło

[kaja-maja28]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładny wiersz!
I czuje że ma coś wspolnego ze mną.
Nie jestem galaktyką,choć lubię niebo i gwiazdy,
a zwłaszcza jak tak pięknie świecą,
to nie mogę od nich oczu odwrócić.
Wtedy szukam tej swojej,
rozglądając się która najbardziej świeci
i jakie dalsze zycie mi ułoży...
A wiem ,że świeci,
bo ptaszek mi śpiewa całą noc.
Nieznam mowy ptaków,ale wiem, że cos spiewa
i jest jedyny co śpiewa do rana
i ubię słuchać jego śpiewu,
choć, jeszcze nie mogę go pojąć ...
A, że d kilku dni śpiewa,
myślę,że pojmę jego nutkę,
ale to troszkę czasu upłynie.
Pozdrawiam milutko