Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Noc znalazła mnie marzącego
Otuliła swym płaszczem
Orzeźwiła rosą i czekała
Zaróżowiona zorzą kokietka
A ja wtuliłem się w tę noc
W tę miękkość migotliwą
Ona uniosła mnie wysoko
Ponad rzeczywistość
I marzyliśmy razem
Ja i Noc

[sub]Tekst był edytowany przez Marek Wieczorny dnia 06-04-2004 03:49.[/sub]

Opublikowano

Piotrze,
jestem wdzięczny za Twój komentarz, który przypomina osąd wyrażony przez Witolda. Jako raczkujący debiutant mam świadomość swojej nieporadności...i dlatego serdecznie dziękuję za Wasze szczere komentarze. Łatwiej jest iść nieznanym, ciemnym korytarzem gdy Ktoś próbuje pomóc, i stara się go odrobinę rozjaśnić.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

Opublikowano

Fryderyku!
Twoje skłonności detektywistyczne wprowadziły mnie w lekkie zakłopotanie. Czy noc miała imię? Miała. To czas dawny, czas epoki dinozaurów. Wtedy te noce były inne, pełne tajemnic, przepełnione zapachem maciejki...i nawet gwiazdy na niebie były większe i jaśniejsze. A owe „Noce” też bardziej zagadkowe i romantyczne. Rozszyfrowałeś mnie Fryderyku. Wierzę, że dzisiejsi dwudziestolatkowie też mają swoje „Noce”, które są inne od zwykłych, codziennych nocy.
Serdecznie dziękuję za komentarz.
Pozdrawiam
Marek Wieczorny

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...