Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

brzask miodowy ma odcień

bajka-bajka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

bajka-bajka

bajka-bajka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

pod kasztanem usnęła
czujność o zapachu maciejki
ciekawość
coraz to większym kołem
zakreśla świt

za kurtyną chwili
świeżość wrasta w podmuch wiatru
świat wiruje tysiącem promieni
rozlanych na szczęście

ramiona zwabione blaskiem
unoszą nadzieję ku słońcu
co pocałunkiem błądzi
pieszcząc perłowy welon
szans w rozkwicie dnia

zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

pieszcząc sperlony welon
szans w rozkwicie dnia
*
Bajeczko, kochana, przeczytaj to na głos!!!
i co zauważysz????

pod kasztanem usnęła czujność
nocy o zapachu maciejki
ciekawość
coraz to wiĘkszym kołem
zakreśla świt

za kurtyną
to jest cool!

u mnie też maciejka pod kasztanowcem rośnie, nocną przy jej zapachu,tylko marzyć.....
cmokeS

bajka-bajka

bajka-bajka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hihi....o slubnym welonie to ja juz prawie nie pamietam, przeciez to juz tyle lat ;).....o nature mi tu chodzi.....ramiona drzew, krzewow, kwiatow i roslin kolorem nadziei raduja sie blaskiem, a jesli o welon chodzi, to widze go jako mgielke rozpostarta i rose mieniaca sie w promieniach....mgla podobnie jak szanse, plochliwa i ulotna....ot co....slicznie dziekuje za wizytke.....pozdrawiam ;)))
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hihi....o slubnym welonie to ja juz prawie nie pamietam, przeciez to juz tyle lat ;).....o nature mi tu chodzi.....ramiona drzew, krzewow, kwiatow i roslin kolorem nadziei raduja sie blaskiem, a jesli o welon chodzi, to widze go jako mgielke rozpostarta i rose mieniaca sie w promieniach....mgla podobnie jak szanse, plochliwa i ulotna....ot co....slicznie dziekuje za wizytke.....pozdrawiam ;)))

ale ten welon całkiem naturalnie się tudzież wdarł,
szanse są płochliwe i ulotne,
może zatrzymać je(hm)
a w dodatku brzask miodowy,
jakże inaczej skojarzyć;)
pozdr.ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Kulawą nogą i ostatnim zębem

      Przez LessLove · Opublikowano

      Uprawianie poezji, jak uprawianie seksu lub ogrodu odbiera sens śmierci. 
    • Sekrett
      Gdzie rdzewieją miecze: 79. Ogień, który zgasł

      Przez Sekrett · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk Nie znam cyklu, ale znalazłam parę ciekawych momentów w tym utworze. W zasadzie to każda zwrotka jest ciekawa i mogłaby służyć jako osobny aforyzm. Dla uproszczenia wybrałam te trzy:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pierwsza strofa jest żartobliwa i satyryczna, ale kojarzy mi się też z innym zjawiskiem - z artystami i ludźmi w ogóle, którzy odeszli zbyt wcześnie, by świat zdążył ich usłyszeć.   Druga zwrotka jest przewrotna. Samo istnienie świętego płomienia powinno wystarczyć, by ludzie w niego wierzyli. A jednak najwyższe wartości również wymagają komercjalizacji. Nie wystarczy czynić cuda - cuda muszą być wielkie i oślepiające. Pojawia się też inna, smutniejsza interpretacja: niesłuchanie dzieci lub osób o niższym statusie, nawet gdy mają rację. Są zbyt mali w oczach świata, by im uwierzono.   Ostatni fragment rezonuje z moim humorem w sposób, którego trudno mi jednoznacznie wyjaśnić.   To naprawdę bardzo ładny utwór.
    • Leszczym
      Paradoks dobrych wierszy

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Pewna zgrabna w linii i poezji barwna poetka poznała pewnego pana, dżentelmena nie do końca i nie doprawdy. Jakoś tak nie bardzo i nie całkiem im się układało. W tamtym czasie pisała wiersze płomienne, jeden za drugim, aż przyszła do niej refleksja. Poetka usiadła nad tym wybitnym i grubym nad wyraz zeszytem i zauważyła, coś co nietrudno było zauważyć. Okazało się po prostu, że wiersze są absolutnie nieprzeciętne i tak dobre oraz rozchwiane, że to o czymś jak najbardziej musi świadczyć. Doczytała się wreszcie z tego zeszytu, że ta jej relacja z nie nazbyt panem i nie dość dżentelmenem nie rokuje niczego dobrego, o czym właśnie świadczą najlepsze wiersze w zeszycie. Były zdecydowanie za dobre po prostu. Barwna poetka postanowiła rozstać się z tym panem, co niebawem uczyniła. W tamtej chwili powstał najlepszy i ostatni wiersz tego zeszytu, tomiku. Kolejny zeszyt był już cieńszy i spokojniejszy, ale poetce żyło się wówczas i lepiej i radośniej i słoneczniej, a zatem pogodniej.     Warszawa – Stegny, 14.05.2026r.     Inspiracja – Poetka Gosława (poezja.org).
    • Leszczym
      Do palących nie na piętrze

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @44.tomy A propos:    
    • Maciek.J
      Szczebiot

      Przez Maciek.J · Opublikowano

      @Robert Witold Gorzkowski Cześć  Robercie,  tak sobie ostatnio podczas spacerku po tutejszych wierszach i komentarzach natrafiłem całkiem przypadkiem na twój wpis o poetach z innego portalu i wyróżnieniu jednej pani poetki z tegoż forum. Co prawda ,, de gustibus non  est disputandum'' ale mam dla ciebie propozycję taką po znajomości. Skoro uważasz niejaką  panią Wandę Kosmę za najlepszą poetkę to zaproś ją może tutaj na Poezję .org. Po kiego grzyba ma marnować swój talent wśród grafomanów na Twoich Wierszach? Niech tutaj zablyśnie swoim talentem bo tam przecież ludzie publikują na ogół gnioty i nie znają się w dodatku na poezji i co gorsza na pisaniu wierszy.Pani Kosma natomiast to przecież wykształcona osoba nieomal erudytka o ogromnej wiedzy. Jeśli zatem faktycznie tak uważasz jak napisałeś w swoim komentarzu liczę na twoje zaproszenie tej wspaniałej poetki do tego portalu. pozdrawiam ciebie serdecznie Maciej

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...