Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

biała kartka
niedraśnięta kratką
czy wytrzyma pisaną niedoskonałość
zakotwiczoną w wyschniętym piórze,
jeszcze zgrzyta
może dotrwa do końca
choć ciężar utrapień
niedokończonych myśli
nigdy tu niezagości
muszą być gładkie
nieskażone

drżysz, przymruszałym nadgarstkiem
przesuwasz z mozołem
czas stoi w miejscu
niewidzącym wzrokiem szukasz atramentu
może kiedyś zapełnisz myślami
oddychające cienie
wysnute z niezapisanych kartek .

Opublikowano

jassssne, wiersze o pisaniu wierszy to jest to,
co tygrysy lubią najbardziej.
i proszę mi nie mówić, że metafory, dwuznaczności, etc.

szkoda, że zakotwiczenie 'niedoskonałości' w wyschniętym piórze
okazało się dosyć krótkotrwałe.

/j

Opublikowano

drżysz, przymURszałym nadgarstkiem
przesuwasz z mozołem czas
stoi w miejscu atramentu
niewidzącym wzrokiem szukasz

może kiedyś zapełnisz myślami
oddychające cienie
wysnute z niezapisanych kartek .

a gdyby takie przerzutnie zastosować? co ty na to????
pozdr ES

Opublikowano

yyy. Zastanawiałam się chwilę,czy komentować. Ile razy czytałaś ten swój wiersz,Reni? 'czas stoi w miejscu'? co to w ogóle jest? Przepraszam, ale nazywanie tego typu utworów poezją jest dla mnie profanacją.I to dość solidną.Pozdrowienia ślę:)

ps. czytasz jakiś przyzwoitych poetów? Wiersz wygląda,jakbyś nie czytała w ogóle..

Opublikowano

Pani Kasiu widocznie taki los, że pióro nie może przestać się męczyć...dziękuję za odwiedziny.

Stasiu, popracuję nad przerzutniami, ;))) słoneczka

Adamie, dzięki,że mój skromny wiersz podoba Ci się, mam nadzieję że na tym nie zaprzestanę, bo tyle tematów można przelać na papier a on chyba wszystko wytrzyma ;)))
serdecznie pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor No właśnie pisze że do raju się nie nadaję
    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
    • @Mroki proza ale jeśli to wiersz , podlega dyskusji literackiej, nie wiem co napisać bo też tak czasem mam i trzeba się nie poddawać smutkowi , może trochę autorefleksji albo przeciwnie więcej działania...
    • @bazyl_prost Chciałaby dusza do raju... Nie zapędziłeś się czasem?  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...