Osobista Apokalipsa

[Ryszard Święch]

boję się, że
śmierć nadejdzie
niespodziewanie dnia 14 maja

będzie to dzień gruby
i chudy, powstaną morza,
z grobów kompani uciekną
i nie wiadomo co komu
jeszcze do łba strzeli

słońce ze wschodu przybiegnie
i - o ile pamiętam - wyziębnie kakao

na koniec kogut
ten z nocnej zmiany
zapieje trzy razy
poczeka aż umrę
i zwolni się z pracy

[Thomas Deszcz]

Tragikomedia - jak dla mnie nienajgorsza.

Pozdrawiam.

[Roman Bezet]

Wszystko O'k poza "dnia 14 maja"! Czy to nie zbyt optymistyczny termin (i podany jeszcze tak urzędowo)? Bo inne rzeczy nie dziwią - są tak niezwykłe, że aż... prawdziwe. Pozdrawiam.

[Ryszard Święch]

To miało tak trochę urzędowo zabrzmieć. Chodziło właśnie o takie jakby urzeczywistnienie, bo pisanie, że coś tam, kiedyś tam nie ma sensu - konkretna data budzi inne emocje.
Co do tragikomedi - może faktycznie jest to tragikomedia, ale nie o to mi tu głównie chodziło. Ostatnio dużo zastanawiałem się nad śmiercią i tenże wiersz miał pokazać, a może raczej wyśmiać takie nasze "planowanie" własnej śmierci. Bo czasami tak mamy, że myślimy jak to będzie i w ogóle, co jest oczywiście kompletnie głupie.

Dziękuję za pierwsze komentarze, pozdrawiam! :)

[Dorma]

Daczego 14 maja?
Boje sie.. bo to zaraz po moich urodzinach

[Ryszard Święch]

14 maja dlatego, Droga Dormo, że ta data mi się spodobała po prostu :) jest cieplutko i ptaszki śpiewają - w sam raz na własną śmierć. Ale co? myślicie, że powinienem zmienić wiersz, tak, żeby nie było daty tylko jakieś ogólne stwierdzenie (np. "jakiegoś ciepłego dnia")? Pozdrawiam.

[Roman Bezet]

Każdy dzień jest dobry! A na TO już zwłaszcza. Pozdrawiam. Jest OK.

[Klaudiusz]

no tak fajnie, ale nie miało "tego czegoś".... taki sobie tekst, a oparty na dobrym pomysle i można by ciekawiej przedstawić...